Uzasadnienie
W dniu 11 czerwca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga K.P. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie wznowienia znaku granicznego.
Z uwagi na fakt, że zarówno z treści skargi, jak i nadesłanych akt administracyjnych nie wynikało, aby skarżąca wniosła ponaglenie do organu wyższego stopnia, zrządzeniem z 27 czerwca 2018 r. wezwano skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo upływu terminu skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wystosowane do niej wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Środkiem zaskarżenia, o którym mowa we wskazanej regulacji, jest m.in. ponaglenie (art. 52 § 2 Ppsa). Oznacza to, że skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministarcyjengo, którego przedmiotem jest bezczynność organu administracji, wymaga uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia ponaglenia, co z kolei czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.