Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. C. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w przedmiocie niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że sprawa dotycząca przyznania dodatkowego wynagrodzenia rocznego nie jest sprawą z zakresu prawa administracyjnego, ale prawa pracy, w związku z powyższym skarga J. C. powinna zostać odrzucona, gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Skarga na bezczynność organu przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia, akty lub podejmowane są czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Wniesiona przez J. C. skarga na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół dotyczy niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Nie ulega zaś wątpliwości, że tak określony przedmiot skargi nie mieści się w ww. katalogu spraw określonym w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Według art. 48 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2014, poz. 191), nauczycielowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1144).
Sąd podziela pogląd Dyrektora Zespołu Szkół zawarty w odpowiedzi na skargę, że wypłata bądź odmowa wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Natomiast żądanie o zapłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego jest roszczeniem ze stosunku pracy, i powinno być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga J. C. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie dotyczy bezczynności organu w sprawie załatwianej drogą decyzji, postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a także pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.