Uzasadnienie
W dniu 16 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A Sp. z o.o. w [...] na bezczynność Marszałka Województwa [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej.
Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 sierpnia 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."). Nadto zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Do wezwań dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższych braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 22 sierpnia 2016 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
Pomimo upływu, z dniem 29 sierpnia 2016 r. (poniedziałek), zakreślonego terminu strona skarżąca nie podpisała skargi, nie nadesłała dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi oraz nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91).
Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie podpisała skargi oraz nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS) zatem Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania czy podpisana pod skargą A. C. (pracownik interwencyjny II stopnia) jest w ogóle uprawniona do podpisania i wniesienia skargi. Tym bardziej, że obok podpisu widnieje adnotacja "wydrukowała", co może świadczyć, że pracownik ten wydrukował jedynie przedmiotowy egzemplarz skargi.
Nadto zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi. W okolicznościach sprawy strona skarżąca, w wyznaczonym terminie, nie uiściła wpisu sądowego.
Uznać zatem należy, że niepodpisanie skargi, nienadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz nieuiszczenie wpisu od skargi powoduje, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakami formalnymi i fiskalnymi, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
W tej sytuacji, mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił.