Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy [...] prowadził, z wniosku M. i S. A., postępowanie o rozgraniczenie ich działki nr ewid. 3870 położonej we wsi Ł. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] organ ten orzekł o rozgraniczeniu ww. działki z działkami nr 3863, 3864, 3865, 3869, 3871 i 3872, stanowiącymi własność innych osób fizycznych, natomiast decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...], umorzył postępowanie dotyczące rozgraniczenia działki 3870 z działkami nr 3873 i 387, przekazując jednocześnie sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu [...].
Wnioskiem z 19 marca 2013 r. M. A. i S. A. zwrócili się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wydanie postanowienia o ostatecznych kosztach rozgraniczenia.
W odpowiedzi pismem z 26.03.2013 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wyjaśnił, że organ administracji nie poniósł kosztów związanych z wynagrodzeniem geodety, w związku z czym nie może wydać postanowienia w zakresie ich rozliczenia. Ponadto wykładnia art. 262 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wyklucza możliwość przyznania przez organ zwrotu kosztów postępowania pomiędzy stronami.
M. A. i S. A. złożyli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy kosztów postępowania rozgraniczeniowego w ustawowym terminie, a Kolegium to postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] uznało wniesione zażalenie za uzasadnione, wyznaczając jednocześnie organowi I instancji 14-dniowy dodatkowy termin do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy i stwierdzając, że niezałatwienie sprawy nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...], wydanym w oparciu o art. 123 i art. 262 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – zwanej dalej w skrócie k.p.a., Burmistrz Miasta i Gminy [...] obciążył kosztami przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego w całości wnioskodawców, tj. M. i S. A. Następnie M. A. i S. A. złożyli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Skarżący zarzucili naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 k.p.a. poprzez przekroczenie terminów z rażącym naruszeniem prawa. Wnieśli o wymierzenie organowi grzywny i zobowiązanie go do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] uznał ją za bezskuteczną wobec faktu wydania w dniu [...].06.2013 r. postanowienia o ustaleniu kosztów rozgraniczenia.
Skarżący dołączyli do akt sprawy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] zapadłe po rozpoznaniu ich zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. obejmuje również bezczynność organów.
Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. W myśl przepisu art. 149 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Do skarg na bezczynność mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego, w tym także art. 52 § 1 P.p.s.a. dopuszczający wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący zlożyli przewidanie w art. 37 k.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, spelnili zatem warunki formalne, a więc ich skarga jest dopuszczalna.
Z dołączonych akt administracyjnych wynika bezspornie, że po uwzględnieniu skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia M. i S. A. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego, organ ten wydał w dniu [...] czerwca 2013 r. postanowienie, w którym obciążył kosztami postępowania rozgraniczeniowego w całości wnioskodawców, tj. M. i S. A. Postępowanie w tej sprawie toczy się zresztą dalej, bowiem jak już wskazano Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia na rozstrzygnięcie organu I instancji, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, a w dniu [...] września 2013 r. (jak wynika z dołączonego przez skarżących dokumentu) organ I instancji wydał w tej sprawie kolejne postanowienie.
W tej sytuacji stan bezczynności organu ustał jeszcze przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie, co miało miejsce 8 lipca 2013 r. To zaś prowadzi do konkluzji, że postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi M. i S. A. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego stało się bezprzedmiotowe.
Taki stan rzeczy z mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.