Uzasadnienie
W dniu 30 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P.L. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wobec tego, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym i formalnym, tut. Sąd wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz do podania numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Natomiast w art. 46 § 1 p.p.s.a. wskazano elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. Zaś w art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie co powinno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga), w którym powinien znaleźć się w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
Wezwania zostały przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone przy zachowaniu rygorów określonych w p.p.s.a., w dniu 7 lipca 2021 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi mijał z dniem 14 lipca 2021 r. (środa). Pomimo tego wezwania i upływu wskazanego terminu wpis nie został uiszczony.
Natomiast w piśmie z dnia 7 lipca 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 8 lipca 2021 r.) Skarżący podał numer PESEL i jednocześnie zawarł oświadczenie, że cofa swoją skargę z dnia 15 czerwca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Skarżący, mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego. Zamiast tego złożył pismo, w którym oświadczył, że cofa swoją skargę.
Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zauważyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207).
W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami fiskalnymi (brak wpisu sądowego) i z tej przyczyny podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.
Wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.