Uzasadnienie
W dniu 9 sierpnia 2018 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo T.H. (dalej: Skarżący) zatytułowane jako "Skarga na bezczynność organu", w którym w trzech punktach wskazał, że dotyczy ona kolejno: 1) bezczynności organu w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pisma stanowiące wniosek o udostępnienie informacji publicznej;
- 2) bezczynności organu w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej oraz niewydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej;
- 3) bezczynności organu w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na poprawnie wnoszone pisma, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W dalszej części skargi, Skarżący w zakresie pkt 1 i 2 skargi, wniósł o stwierdzenie bezczynności "urzędu" z rażącym naruszaniem prawa, wyznaczenie kary przewidzianej w ustawie o dostępie do informacji publicznej osobom odpowiedzialnym za ich udostępnienie oraz o zasądzenie na jego korzyść kwoty w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za każdą nieudzieloną informację publiczną, natomiast w zakresie punktu 3 skargi, wniósł o stwierdzenie bezczynności "urzędu" z rażącym naruszaniem prawa, zasądzenie na jego korzyść kwoty w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za każde pismo pozostałe bez odpowiedzi oraz nakazanie udzielenia odpowiedzi na pisma z dnia: 11-12-2017 W/P/1/12/2017, 12-01-2018 W/P/l/1/2018/2, 09-03-2018 W/P/l/1/2018/2.
Skarga została podzielona na trzy punkty, w których Skarżący wymienił szereg pism z podaniem ich dat, jakie kierował z prośbą o udzielenie informacji głównie do Urzędu Miasta i Gminy [...], ale również do Rady Miasta oraz Przewodniczącego Komisji Finansów, a które pozostały bez odpowiedzi. Łącznie Skarżący wymienił 43 pisma, które jak wskazał stanowiły wnioski o udzielenie informacji publicznych, jednak nie podał o jakie informacje chodzi, nie sprecyzował również skarżonego organu.
Wobec powyższego w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 26 września 2018 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego bezczynności skarga dotyczy oraz jednoznaczne i precyzyjne wskazanie przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie informacji publicznej, której Skarżący bezskutecznie żądał od organów administracji publicznej. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 2 października 2018 r. Skarżący podał szczegółowe informacje dotyczące punktów 1 i 2 skargi. Natomiast odnośnie punktu 3 skargi, Skarżący podał, że dotyczy on kolejno jego pism, kierowanych do Sekretarza Miasta i Gminy [...], Przewodniczącego Komisji Finansów, Rady Miasta i Gminy [...], Burmistrza Miasta i Gminy [...] oraz Urzędu Miasta i Gminy [...] z dnia: 06.05.2013, 23.04.2015, 28.06.2016, 19.09.2016, 12.01.2018, 30.01.2018, 06.04.2018, 11.12.2017 W/P/1/12/2017, 12.01.2018 W/P/1/1/2018/2, 09.03.2018 W/P/1/1/2018/2, 19.09.2016, 14.03.2017, 05.09.2017, 10.10.2017, 15.01.2018, 13.08.2015, 05.09.2017, 25.05.2018, 29.05.2018, 11.12.2017 oraz 05.01.2018, zaś skarżonym organem jest Burmistrz Miasta i Gminy [...] oraz Rada Gminy [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skargę należało odrzucić w zakresie bezczynności organu wskazanej w punkcie 3 skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Określenie przedmiotu zaskarżenia oraz organu, którego działalności skarga dotyczy stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Analiza akt sprawy prowadzi do uznania, że Skarżący jedynie częściowo wykonał wezwanie Sądu. Z nadesłanego pisma w dalszym ciągu nie wynika, udzielenia jakich informacji publicznych domagał się Skarżący w jego pismach wymienionych w punkcie 3 skargi. Skarżący w zasadzie powtórzył w tym zakresie treść skargi, wymieniając ponownie pisma, na które nie udzielono mu odpowiedzi. Doprecyzował jedynie skarżony organ. Natomiast nie wyjaśnił, o jakie konkretnie informacje publiczne wnioskował.
Należy zauważyć, że to rolą skarżącego jest wskazanie, czego dotyczy skarga, zaś Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, co do zasady, związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego skarżący musi określić tak skarżony organ, jak i wskazać zaskarżone rozstrzygnięcie, czynność lub bezczynność tego organu.
Z przedstawionych wyżej względów, Sąd nie mogąc ustalić zamiaru skarżącego, odnośnie tego jakiej informacji publicznej żądał od organu w zakresie dotyczącym punktu 3 skargi, zmuszony był do odrzucenia skargi w tym zakresie, jako zawierającej braki formalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.