Uzasadnienie
W dniu 5 października 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga G.K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] zawnioskował o umorzenie postępowania sądowego w związku z jego bezprzedmiotowością wskazując, że pismem z dnia 21 września 2020 r. przesłanym drogą mailową Organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w następstwie czego w dniu 22 września 2020 r. na adres mailowy Urzędu Miasta [...] wpłynęło pismo, w którym G.K. oświadczył, że cofa skargę w powyższej sprawie.
Z uwagi na fakt, że pismo Skarżącego zawierające oświadczenie o wycofaniu skargi zostało złożone jako wiadomość mailowa na adres Urzędu Miasta [...], Sąd pismem z dnia 21 października 2020 r. wezwał Skarżącego do złożenia oświadczania czy cofa skargę w powyższej sprawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący, mimo upływu terminu do dokonania tej czynności, nie złożył stosownego oświadczenia.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), dalej "P.p.s.a". skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 P.p.s.a., mimo braku oświadczenia Skarżącego złożonego w formie pisma opatrzonego własnoręcznym podpisem czy też dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem elektronicznym, mając na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności Sąd uznał, że intencją Skarżącego było cofnięcie skargi i uznał je za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji Skarżącego z sądowej kontroli zaskarżonej uchwały jest umorzenie postępowania.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.