Uzasadnienie
R.D. wniósł skargę z dnia 17 grudnia 2007 roku na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania Jego wniosku z dnia 24 stycznia 2007 roku. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 24 stycznia 2007 roku za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. złożył wniosek do Wojewody, który nie rozpoznał sprawy i nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, pozostając tym samym w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na fakt, iż Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie wniósł zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Organ z ostrożności procesowej wniósł o oddalenie skargi, wskazując, iż pismem z dnia (...(znak (...(udzielił Skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia 24 stycznia 2007 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Katalog środków zaskarżenia jest otwarty, co pozwala uznać, iż w przypadku skargi na bezczynność organu środkiem takim będzie zażalenie przewidziane w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, w myśl którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W rozpoznawanej sprawie R.D. złożył skargę na bezczynność Wojewody bez uprzedniego wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.