Uzasadnienie
Dnia [...]r. H. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, działając w trybie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym na, jak określił zachowanie przez Radę Miasta [...] bezczynności w sprawie ograniczenia liczby licencji taksówkowych możliwych do wydania w 2006r. tj. na realizację uprawnienia wynikającego z art. 6 ust.6 ustawy z 6 września 2001r. o transporcie drogowym.
Zdaniem skarżącego ilość taksówek wykonujących działalność na rynku [...] jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania na ten rodzaj usług przewozowych.
Realizacja art. 6 ust. 6 ustawy o transporcie drogowym jest wykonywaniem przez organ obowiązku zarządzania liczbą taksówek wykonujących działalność na miejscowym rynku.
W ocenie skarżącego, Rada Miasta [...] nie przedstawiła dowodów na to, że zachowując bezczynność w sprawie ustalenia ilości licencji możliwych do wydania w 2006r. ustaliła warunki ekonomiczne działania przedsiębiorców uwzględniające interesy wszystkich uczestników rynku.
H. K. domaga się uznania, że poprzez nie przedstawienie uzasadnienia dla utrzymania w 2006r. liczby taksówek wykonującej działalność na miejscowym rynku do 31 grudnia 2005r. Rada Miasta w [...] nie wykonała czynności nakazanych prawem, a nadto uznania, że zachowanie przez Radę Miasta bezczynności w sprawie ustalenia limitu licencji możliwych do wydania w 2006r. jest naruszeniem praw ekonomicznych przedsiębiorców taksówkowych.
Ponadto skarżący domaga się też [...] oraz [...].
Dnia [...]r. H. K. wezwał Radę Miasta [...] o usunięcie naruszenia prawa przez podjęcie uchwały o zmniejszeniu liczby taksówek w 2006r.
Uchwałą z [...]. Rada Miasta [...] odmówiła uwzględnienia wniosku H. K. W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej oddalenie.
Zdaniem Rady Miasta [...] obowiązujące przepisy prawa tj. art. 6 ust.6 ustawy o transporcie drogowym upoważniają radę gminy do określenia w terminie do 30 listopada roku poprzedniego liczby przeznaczonych do wydania nowych licencji.
Niedotrzymanie tego terminu, zgodnie z art. 6 ust.7 tej ustawy oznacza zachowanie dotychczasowej liczby licencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.
W myśl art. 101 ust.1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym każdy, czyjś interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Zgodnie zaś z art. 101a tej ustawy przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.
Odpowiednie stosowanie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nakazuje Sądowi badanie tego czy sprawa dotyczy administracji publicznej oraz czy skarżący wykazał, że naruszony został jego interes prawny.
Skarga na podstawie art. 101a w/w ustawy przysługuje każdemu, czyj interes prawny został naruszony bezczynnością organ gminy w zakresie administracji publicznej.
W ocenie sądu skarga na bezczynność organów gminy może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały w danej sprawie.
Ustalenie limitu licencji taksówkowych bez wątpienia dotyczy zakresu administracji publicznej.
Natomiast zdaniem Sądu skarżący nie wykazał interesu prawnego w przedmiotowej sprawie.
W trakcie rozprawy Sąd ustalił, że skarżący wykonuje [...] i [...]. W skardze od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie H. K. podnosi argumenty natury ekonomicznej, które przywołuje też w kolejnych pismach do Sądu, domagając się w nich odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu dopuszczenia przez Radę Miasta [...] na skutek bezczynności legislacyjnej, do utrzymania zbyt dużej ilości taksówek w [...].W ocenie Sądu przywołanie przez skarżącego argumentów: ekonomicznych, społecznych, estetycznych, socjologicznych czy też politycznych wskazuje na interes faktyczny, a nie prawny.
Interes prawny to związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego.
Interes prawny powinien być aktualny, bezpośredni i konkretny.
Badanie przez Sąd zarzutów skargi w niniejszej sprawie nie doprowadziło do ustalenia obiektywnego interesu prawnego H. K. dotyczącego bezczynności legislacyjnej Rady Miasta w [...] w przedmiocie ustalenia licencji taksówkowych.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.