Uzasadnienie
Uzasadnienie:
H. K. pismem z dnia [...] roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organów t.j. Radę Powiatu oraz Starostę.
Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd, rozdzielił skargi zawarte w jednym piśmie, w ten sposób, że: skargę na bezczynność Rady Powiatu w zakresie udzielenia odpowiedzi na skargę H. K. z dnia [...] r. w przedmiocie bezczynności Rady Powiatu, w przepisanym terminie 30 dni – wpisano pod sygn. akt II SAB/Sz 10/10; natomiast skargę na bezczynność Starosty w zakresie rozpoznania wniosku H. K. z dnia [...] r. o przyznanie jednorazowych środków na podjecie działalności gospodarczej w przepisanym terminie 30 dni – wpisano do Ko [...].
Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca podała, że wnioskiem z dnia [...] r. wystąpiła do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] o przyznanie jej środków na podjęcie działalności gospodarczej. Pismem z dnia [...] r. została poinformowana przez Starostę, że jej wniosek: pozostaje bez rozpatrzenia ze względu na brak środków finansowych. Z kolei pismem z dnia [...] r. została poinformowana o negatywnym załatwieniu jej wniosku.
W tej sytuacji w dniu [...] r. skierowała do Wojewody skargę z dnia [...] r. na przewlekłe załatwienie sprawy przez Starostę w przedmiocie jej wniosku z dnia [...] r. w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewoda pismem z dnia [...] r. przekazał sprawę według właściwości do rozpoznania Radzie Powiatu. Rada Powiatu poinformowała skarżącą (pismem z dnia [...] r.), że jej skarga zostanie rozpatrzona na posiedzeniu Rady Powiatu w dniu [...] r., który następnie został przedłużony do [...] r.
Skarżąca podała, że do tej pory nie otrzymała żadnej odpowiedzi zarówno od Rady Powiatu, jak i od Starosty.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Ponadto organ wskazał, że merytoryczne rozpoznanie skargi z dnia [...] r. nastąpiło uchwałą Rady Powiatu podjętą dnia [...] r. na [...] sesji, o czym poinformowano skarżącą pismem z dnia [...] r. uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Jednocześnie należy wskazać, że w momencie złożenia skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie (vide: Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, J. Tarno, Warszawa 2004 r., s. 27-28).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że skarżąca kwestionuje terminowość wykonywania czynności przez Radę Powiatu w przedmiocie złożonej przez nią skargi z dnia [...] r.
Jak wynika z załączonych do sprawy akt administracyjnych skarga z dnia [...] r. stanowiła tzw. skargę powszechną, o której mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.".
W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII k.p.a., bowiem tryb skargowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzony jest przez organy administracji publicznej, które nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi.
Ponadto w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.
Wobec powyższego niniejszą skargę złożoną przez H. K. na bezczynność Rady Powiatu dotyczącą rozpoznania jej skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. należało uznać za niedopuszczalną.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 powołanego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.