Uzasadnienie
W dniu [...] r. J.S., powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego, o udzielenie informacji:
- 1. czy sędziowie prowadzący postępowania [...] Sądu Rejonowego, w tym i ławnicy, posiadali wymagane prawem kwalifikacje, a w szczególności badania lekarskie i psychologiczne – jednocześnie prosząc o podanie danych z zaświadczeń, tj. daty ich uzyskania, terminów ważności treści orzeczeń lekarskich i psychologicznych oraz numerów kwalifikacji lekarzy je wystawiających;
- 2. co jaki czas winny być aktualizowane badania lekarskie i psychologiczne prokuratorów.
W odpowiedzi na złożony wniosek Prezes Sądu Rejonowego, pismem z dnia [...] r., poinformował J.S., że sędziowie i ławnicy biorący udział w rozpoznawaniu spraw o wskazanych sygnaturach, spełniali opisane przepisami prawa kryteria. Jak wynika z ww. pisma, Prezes Sądu przesłał J.S. wyciąg z ustawy o ustroju sądów powszechnych, dotyczący sędziów i ławników.
Po otrzymaniu tej informacji J.S. skierował do Prezesa Sądu Rejonowego pismo z dnia [...] r., w którym stwierdził, że nie uzyskał żądanej informacji, podtrzymując swój wniosek z dnia [...] r. i dodatkowo formułując kolejne zapytania. Pismo to Prezes Sądu Rejonowego przekazał w dniu [...] r. do Prezesa Sądu Okręgowego, jako właściwego do spraw sędziów, informując o tym J.S.
Pismem z dnia [...] r. J.S. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego, polegającą na braku udzielenia informacji w żądanym zakresie na pytania zawarte we wniosku z dnia [...] r., domagając się zobowiązania Prezesa Sądu Rejonowego do udzielenia żądanej informacji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Przekazując skargę Prezes Sądu Rejonowego wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że oryginał wniosku skarżącego został przekazany do Prezesa Sądu Okręgowego, jako właściwego do spraw sędziów, a co za tym idzie do udzielenia odpowiedzi na pytania J.S.
W dniu [...] r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo Prezesa Sądu Rejonowego z dnia [...] r. wraz z kopią pisma skierowanego do J.S. w dniu 15 listopada 2013 r., stanowiącego odpowiedź na jego zapytania, m.in. na wniosek z dnia 2 sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie stała się bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego związana z rozpoznaniem wniosku J.S. z dnia 2 sierpnia 2013 r. o udzielenie informacji publicznej.
Niesporne w sprawie jest, że oczekiwane przez skarżącego informacje obejmowały swym zakresem dane o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), zwanej dalej również "ustawą". Udzielenie skarżącemu informacji o zaświadczeniach, potwierdzających zdolność sędziów i ławników, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego albo ławnika, o którym to wymogu stanowią przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.), dotyczyło bowiem osób pełniących funkcje w organach władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d w zw.
z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Jeżeli zatem informacje te były w posiadaniu Prezesa Sądu Rejonowego, to wobec wniosku J.S. z dnia 2 sierpnia 2013 r., złożonego tego dnia w sekretariacie Prezesa Sądu, ich udostępnienie, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2).
Z nadesłanych przez skarżącego oraz przez Prezesa Sądu Rejonowego wyjaśnień i dokumentów wynika, że Prezes Sądu Rejonowego nie udzielił wnioskodawcy pełnej informacji w zakresie objętym wnioskiem z dnia 2 sierpnia 2013 r. Informując w piśmie z dnia 5 sierpnia 2013 r. J.S. o spełnianiu przez sędziów i ławników, w oznaczonych sprawach, kryteriów wynikających z przepisów prawa, Prezes Sądu Rejonowego nie ustosunkował się do żądania podania danych z zaświadczeń, tj. daty ich uzyskania, terminów ważności treści orzeczeń lekarskich i psychologicznych oraz numerów kwalifikacji lekarzy je wystawiających oraz odnośnie punktu 2 wniosku. Informacji w tym zakresie nie udzielono skarżącemu również w terminie 14 dni, tj. do 16 sierpnia 2013 r. Przesłanie bowiem wniosku J.S., zgodnie z właściwością, do Prezesa Sądu Okręgowego, nie mogło być uznane za pełne załatwienie wniosku z dnia 2 sierpnia 2013 r.
Procedury przekazywania wniosku o udzielenie informacji publicznej do organu właściwego nie przewidują przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podmiot, będący adresatem wniosku, jeżeli jest w posiadaniu informacji nim objętych, winien albo udzielić żądanej informacji (w formie czynności materialno-technicznej), w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, jeśli umożliwiają to środki techniczne, którymi dysponuje (art. 14 ust. 1 ustawy), ewentualnie wskazać, gdzie takowa informacja jest udostępniona (np. na stronie BIP), albo odmówić jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej, z uwagi na przesłanki ograniczające jej dostępność (art. 5 ust. 1, 1a i 2 ustawy, art. 3 ust. 1 pkt 1). W przypadku nie posiadania danej informacji sposobem załatwienia wniosku jest powiadomienie wnioskodawcy, że żądaną informacją organ nie dysponuje, co też powinno nastąpić niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania wniosku.
Oznacza to, że na dzień wniesienia skargi przez J.S.
(28 sierpnia 2013 r.) Prezes Sądu Rejonowego pozostawał w bezczynności. Tym niemniej, przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, Prezes Sądu Rejonowego przesłał do skarżącego kopie zaświadczeń lekarskich sędziów Sądu Rejonowego wyjaśniając, że nie dysponuje zaświadczeniami lekarskimi ławników. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, w pełni wyczerpuje zakres wniosku o udostępnienie informacji o sędziach i ławnikach, określony we wniosku J.S. z dnia 2 sierpnia 2013 r. Sąd uznał przy tym, że odmowa wskazania skarżącemu przez Prezesa Sądu Rejonowego informacji o zasadach aktualizowania badań lekarskich i psychologicznych prokuratorów (pkt 2 wniosku z dnia 2 sierpnia 2013 r.) była zasadna, bowiem nie dotyczy ona działalności orzeczniczej i funkcjonowania Sądu Rejonowego, zaś ustawa o dostępie do informacji publicznej nie nakłada na Prezesa Sądu Rejonowego obowiązku udzielania informacji o wszelakich regulacjach prawnych.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Ze względu na cel skargi na bezczynność, której uzasadnieniem jest przerwanie stanu bezczynności organu i związanej z tym kompetencji sądu do zobowiązania organu do podjęcia w zakreślonym terminie działań w sprawie, stwierdzenie przez sąd na dzień podejmowania wyroku ustania bezczynności organu, uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność. Z tego względu Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie uwalniało Sądu od wypowiedzenia się, czy bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego miała postać rażącego naruszenia prawa. Oceniając w tym zakresie postępowanie Prezesa Sądu Rejonowego, skład orzekający uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała postaci rażącego naruszenia prawa. Dowodzą tego niezwłocznie podejmowane działania organu, przesłanie skarżącemu pierwszej, acz niepełnej informacji, już trzeciego dnia po otrzymaniu wniosku, o czym świadczy pismo z dnia 5 sierpnia 2013 r., a następnie pełne rozpoznanie żądania skarżącego, które nastąpiło w przeciągu ok. dwóch miesięcy, tj. dnia 15 listopada 2013 r.
O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wys. 100 zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy.