Uzasadnienie
Pismem z 19 lipca 2018 r. Ł. K. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 sierpnia 2017 r. o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr [...] przy ul. [...] w W..
W treści skargi Ł. K. wskazał, że "Burmistrz W. nie stosuje się do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz do wyroku Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wnioski do dnia dzisiejszego nie zostały rozpatrzone. Błędne stanie na stanowisku, że skarga kasacyjna do NSA wstrzymuje wykonanie ostatecznej decyzji SKO jest celowym działaniem Burmistrza Miasta ponieważ został on wezwany do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto urząd wydający decyzję nie jest stroną postępowania w decyzji, którą sam wydaje, a więc skarga do NSA winna zostać oddalona".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku", określany tradycyjnie mianem "zawisłości sprawy", stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny. Trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, to jest do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia.
Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy stron postępowania, tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia.
W niniejszej sprawie Sąd ustalił, że w innej sprawie wszczętej na skutek skargi Ł. K., oznaczonej sygn. akt II SAB/Sz 52/18, toczyło się już postępowanie na tą samą bezczynność tego samego organu, zakończone wydanym w dniu 17 maja 2018 r. wyrokiem zobowiązującym Burmistrza Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 22 sierpnia 2017 r., który to wyrok z uwagi na wniesienie przez organ skargi kasacyjnej nie uzyskał jeszcze waloru prawomocności, co oznacza, że ponowne wniesienie skargi przez Ł. K., było w świetle prawa niedopuszczalne.
Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stroną jest Ł. K. i Burmistrz Miasta), jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 22 sierpnia 2017 r. o wydanie warunków zabudowy dla działki nr [...] przy ul. [...] w W.).
Biorąc to pod uwagę należało stwierdzić, że w wyniku powtórnego wniesienia przez skarżącego skargi na tą samą bezczynność tego samego organu w związku z rozpoznaniem tego samego wniosku powstał stan "sprawy w toku", co wykluczało możliwość skutecznego wniesienia kolejnej skargi w tym samym przedmiocie i stanowi o jej niedopuszczalności.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obowiązany był skargę Ł. K. odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.