Uzasadnienie
J. F. (dalej: "Strona", "Skarżący") wniósł skargę na bezczynność Dyrektora C. w Świnoujściu (dalej: "Organ") w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że Strona na podstawie art. 61 pkt 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. oz. 2176 ze zm.; dalej "u.d.i.p.") wniosła 6 marca 2022 r. za pośrednictwem poczty e-mail o udostępnienie:
- 1) kserokopii dziennika lekcyjnego zawierającego wykaz realizacji programu nauczania klas pierwszych w zawodach "technik hotelarstwa", "technik żywienia i usług gastronomicznych" za rok szkolny 2020/2021 oraz 2021/2022 do dnia rozpoznania wniosku;
- 2) kserokopii dziennika lekcyjnego zawierającego wykaz realizacji programu nauczania klas drugich w zawodach "technik hotelarstwa", "technik żywienia i usług gastronomicznych" za rok szkolny 2020/2021 oraz 2021/2022 do dnia rozpoznania wniosku;
- 3) kserokopii dziennika lekcyjnego zawierającego wykaz realizacji programu nauczania klas trzecich w zawodach "technik hotelarstwa", "technik żywienia i usług gastronomicznych" za rok szkolny 2020/2021 oraz 2021/2022 do dnia rozpoznania wniosku;
- 4) kserokopii dziennika lekcyjnego zawierającego wykaz realizacji programu nauczania klas czwartych w zawodach "technik hotelarstwa", "technik żywienia i usług gastronomicznych" za rok szkolny 2020/2021 oraz 2021/2022 do dnia rozpoznania wniosku.
Organ 7 marca 2022 r. potwierdził przeczytanie wiadomości.
Z uwagi na brak odpowiedzi na wystosowane zapytanie, Strona wniosła skargę z 4 kwietnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Organu, w której zarzuciła:
- - naruszenie prawa do dostępu do informacji publicznej, tj. art. 2 ust. 1 u.d.i.p.
w związku z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP;
- - nieudostępnienie informacji publicznej, która nie znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej, tj. art. 10 ust. 1 u.d.i.p.;
- - przekroczenie ustawowego terminu na udzielenie informacji publicznej oraz na podjęcie czynności niezbędnych do jej udostępnienia, tj. art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
W związku z powyższym Skarżący wniósł:
- - na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") o zobowiązanie Organu do udostępnienia informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;
- - na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. o uwzględnienie skargi i orzeczenie, że Organ dopuścił się bezczynności;
- - na podstawie art. 199 i art. 200 P.p.s.a. o orzeczenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Korespondencją mailową z 14 kwietnia 2022 r. Organ wezwał Stronę do wniesienia opłaty za wydania kserokopii. W wyniku poczynionych ustaleń, Strona za pośrednictwem e-maila z 17 kwietnia 2022 r. wniosła o udostępnienie informacji za pośrednictwem poczty e-mail w terminie do 21 kwietnia 2022 r. Organ udzielił żądanej informacji 19 kwietnia 2022 r.
W odpowiedzi na skargę Organ wskazał, że opóźnienie w udzieleniu informacji publicznej ma charakter obiektywny i niezawiniony, co związane jest ze znacznie zwiększonym zakresem zadań szkoły w szczególności ze względu na wojnę rosyjsko-ukraińską i potrzebą pilnego zabezpieczenia edukacji obywateli Ukrainy, a także działań organizacyjnych z tym powiązanych. Organ stwierdził, że nie nastąpiło w tym zakresie rażące naruszenie prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Sąd wskazuje ponadto, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 poz. 137 ze zm.) w zw.
z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej.
Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia tylko wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce. Pojęcie informacji publicznej zostało określone w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., zgodnie z którymi informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne.
Nie ulega wątpliwości, że Dyrektor C. w Ś. jest jednym z podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 ustawy, a tym samym jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Jak już wskazano, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Pomiędzy stronami nie ma sporu co do tego, że żądana przez Skarżącego informacja odnosi się do danych publicznych, o których mowa w cytowanym artykule.
Mając na uwadze, że żądana we wniosku Skarżącego informacja stanowi informację publiczną, a Organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, należało skontrolować czy działania podjęte w sprawie przez podmiot zobowiązany odpowiadały przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 ustawy), w przypadku odmowy jej udostępnienia organ wydaje decyzję (art. 16 ust. 1 ustawy). Możliwe jest również umorzenie postępowania poprzez wydanie decyzji w myśl art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 ww. ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia.
Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną i następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pismem z 6 marca 2022 r. Skarżący zwrócił się do Organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Pomimo, że Organ – jak wynika z wydruku korespondencji mailowej – potwierdził przeczytanie wiadomości 7 marca 2022 r., nie udostępnił Skarżącemu żądanej informacji publicznej w terminie przewidzianym w przepisach prawa.
Należy przy tym zaznaczyć, że w myśl art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
W realiach rozpoznawanej sprawy Organ już po otrzymaniu skargi wezwał Skarżącego do uiszczenia opłaty za wydanie kserokopii, a następnie na skutek poczynionych uzgodnień, 19 kwietnia 2022 r. przesłał żądaną informację publiczną mailowo na adres Skarżącego.
Wobec powyższego Sąd w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdził, że Organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku z 6 marca 2022 r., jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd nie stwierdził rażącego naruszenia prawa.
Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności czy oczywistego lekceważenia przepisów (por. np. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt II GSK 1619/18). W analizowanym przypadku brak właściwej (zgodnej z u.d.i.p.) reakcji na wniosek Skarżącego był efektem zwiększonego zakresu zadań szkoły związanych z edukacją.
Organ po otrzymaniu skargi udzielił Skarżącemu żądanych informacji, dlatego też z tych względów Sąd w pkt II sentencji wyroku umorzył postępowanie w zakresie unormowanym w art. 149 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł natomiast po myśli art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., w pkt III sentencji. Do kosztów tych zaliczono uiszczony wpis sądowy w wysokości [...] zł oraz udokumentowane koszty poniesione przez Skarżącego na przesyłkę pocztową w wysokości [...] zł.
Orzeczenia sądów administracyjnych przywołanych w sprawie dostępne są na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.