Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wniosek z dnia [...] r. w zakresie wynagrodzenia pracowników Straży Miejskiej w S. z uwzględnieniem wynagrodzenia zasadniczego premii regulowanych i nagród oraz podania łącznej wysokości kar i mandatów w rozliczeniu rocznym z ostatnich 5 lat oraz ilości spraw przekazanych do właściwego sądu w ujęciu rocznym za ostatnie 5 lat.
Do skargi skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł.
W piśmie wniesionym do akt sprawy w dniu [...] r. skarżący złożył oświadczenie, że wycofuje skargę, albowiem sprawa została już wyjaśniona w drodze korespondencji z organem i uważa załatwienie tej sprawy za satysfakcjonujące i wnosi o całkowite wycofanie wniosku (skargi).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi w niniejszej sprawie za niedopuszczalne.
Wobec powyższego postępowanie sądowe w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na zasadzie ww. przepisów.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając na względzie powyższe, Sąd na postawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.