Uzasadnienie
R. P. pismem z dnia 27 października 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie skarżący wniósł o "zwolnienie mojej osoby z kosztów".
Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, Sąd przesłał R. P. druk formularza PPF, zobowiązując jednocześnie wnioskodawcę do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W zakreślonym przez Sąd terminie R. P. przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadniając wniosek podał, że aktualnie przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje i w związku z tym nie ma środków pieniężnych. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4)
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, że skarżący wykazał spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. R. P. przebywa obecnie w zakładzie karnym i nie jest odpłatnie zatrudniony. Nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
W świetle przedstawionych okoliczności, tj. brak dochodów i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania uznać należy, że skarżący wykazał spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tych okolicznościach na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu.