Uzasadnienie
M. M., dalej również jako: "skarżący" w dniu 12 lipca 2023 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania wyroku sądu. W tym względzie powołał wyroki: Sądu Okręgowego w S., [...], z dnia [...] czerwca 2022 r., sygn. akt [...] i Sądu Apelacyjnego w S., III [...], z dnia [...] maja 2023 r., sygn. akt [...], w przedmiocie odsetek z tytułu wyrównania renty.
Skarżący wniósł m.in. o zobowiązanie organu administracji do niezwłocznego wykonania wskazanych wyżej wyroków sądów. Nadmienił również, że w dniu 3 lipca 2023 r. wezwał organ administracji do ich wykonania, a nadto dołączył do skargi kserokopię wezwania z potwierdzeniem złożenia w siedzibie organu.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie z uwagi na treść uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. sprawy II OPS 5/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Wniesienie skargi jest niedopuszczalne i nie podlega ona merytorycznemu rozpoznaniu.
W myśl art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Na podstawie tego przepisu służy skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe postępowanie, a zatem skarga w zakresie właściwości sądu administracyjnego unormowana w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. w sytuacji gdy, po uwzględnieniu skargi na bezczynność lub przewlekłość, organ nie wydał aktu lub nie podjął czynności. Skarga ta jest więc ograniczona wyłącznie do przypadków bezczynności lub przewlekłości prowadzenia postępowania przez organ wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej, po wyroku sądu administracyjnego uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Natomiast z treści skargi wynika, że skarżący zarzuca organowi, niewykonanie wyroków: Sądu Okręgowego w S., [...], z dnia [...] czerwca 2022 r., sygn. akt [...] i Sądu Apelacyjnego w S., [...], z dnia [...] maja 2023 r., sygn. akt [...].
Z uwagi na powyższe, należało przyjąć, że skarga w niniejszej sprawie na bezczynność organu administracji została wniesiona w sytuacji braku wyroku sądu administracyjnego uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. To oznacza, że nie jest dopuszczalna w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Wspomniany przepis dopuszcza bowiem możliwość egzekwowania przez sąd administracyjny wykonywania przez organy administracji publicznej wyroków tego sądu, nie zaś wyroków innych sądów.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.