Uzasadnienie
E. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych bezczynność w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji w sprawie ustalenia i wypłaty zasiłku chorobowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku, gdy m.in. rzecz dotyczy sprawy administracyjnej w postępowaniu kończącym się wydaniem decyzji, postanowienia albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa a także postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W świetle powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegająca na niewydaniu decyzji w sprawie ustalenia i wypłaty zasiłku chorobowego.
Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; ustalania płatnika składek; przebiegu ubezpieczeń; ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych oraz wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Stosownie natomiast do treści art. 83 ust. 2 powołanej ustawy od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W myśl zaś art. 83 ust. 3 ww. ustawy odwołanie do sądu przysługuje także w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia.
Z przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że w sprawach określonych w art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym ustalenia i wypłaty zasiłku chorobowego, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W sprawach tych właściwy jest sąd powszechny (z wyjątkiem określonych w art. 83 ust. 4, tj. spraw o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku, o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, a także o wykreślenie zastawu skarbowego z rejestru).
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że będąca przedmiotem skargi bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając zatem na uwadze okoliczność, iż skarga E. G. jest niedopuszczalna, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - skargę odrzucił.