Uzasadnienie
T. Ź. dnia [...] r. zwrócił się drogą elektroniczną do Wodociągów Spółki z o.o. w G. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wskazania:
- 1. Czy podmiot korzysta ze stałej pomocy prawnej udzielanej przez adwokata lub radcę prawnego,
- 2. Jakie są koszty roczne brutto oraz miesięczne brutto obsługi prawnej realizowanej na rzecz podmiotu,
- 3. Jaka części (podać w procentach) środków przeznaczonych na funkcjonowanie podmiotu pochodzi ze źródeł publicznych (w tym samorządowych) ?
- 4. Czy wystąpiło, a jeśli tak to ile wyniosło łącznie zadłużenie brutto odbiorców usług komunalnych w obrębie działalności podmiotu?
- 5. Ilu łącznie dłużników z tytułu świadczonych usług komunalnych posiada podmiot oraz ile osób/podmiotów wzrosło zadłużenie w relacji roku 2014 do roku 2013r?
W odpowiedzi wysłanej dnia [...] r. na wskazany przez skarżącego adres - e-mail Spółka poinformowała, że:
- 1. korzysta ze stałej pomocy Kancelarii Prawnej w zakresie obsługi bieżącej oraz w zakresie prawa zamówień publicznych,
- 2. wynagrodzenie Kancelarii Prawnej miesięcznie z obu tytułów wynosi brutto [...] zł.
- 3. środki przeznaczone na funkcjonowanie Spółki nie podchodzą ze źródeł publicznych.
W pozostałym zakresie tj. odnośnie pytań nr 3 i 4 organ poinformował wnioskodawcę, iż jest to informacja przetworzona i w związku z tym należy złożyć pisemny wniosek wraz z uzasadnieniem interesu publicznego, w celu jej pozyskania. T. Ź. tego nie uczynił.
Pismem wysłanym drogą elektroniczną z dnia 10 czerwca 2016r. skarżący zwrócił się z nowym wnioskiem o udostępnienie informacji w analogicznym zakresie o jaki wnioskował w treści wniosku z dnia 7 sierpnia 2015 r. W dniu 5 lipca 2016 r. organ udzielił informacji na trzy pytania wskazując, iż ponownie przysyła wnioskodawcy treść odpowiedzi z dnia 31 sierpnia 2015r. Odpowiedź ponownie stanowiła załącznik do wiadomości e-mail. Organ ponownie wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególne istotnego interesu publicznego, na które nie nadesłał odpowiedzi. Na tę okoliczność Spółka przedłożyła potwierdzenie wyświetlenia wiadomości przez wnioskodawcę.
Pismem z dnia [...] T. Ź. reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. A. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Wodociągów Spółka z o.o. w G. wnosząc o:
- 1. zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia odpisu wyroku,
- 2. stwierdzenia, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa,
- 3. zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi T. Ź. przytoczył szereg przepisów dotyczących udzielenia informacji publicznej. Wskazał na fakt wysłania drogą elektroniczną wniosku z żądaniem udzielenia informacji publicznej i udzielenie odpowiedzi wysyłając ją na wskazany adres. Jako załącznik do skargi strona dołączyła wydruki pytań z dnia 7 sierpnia 2015 r. i 10 czerwca 2016 r. kierowane do Wodociągów Spółki z o.o. w G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o jej odrzucenie. Organ wskazał, że udzielił odpowiedzi na przytoczone przez skarżącego pytania wysyłając je drogą e-mail-ową w dniach 31 sierpnia 2015 r. oraz 5 lipca 2016 r. jednocześnie wzywając wnioskodawcę do wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego odnośnie pozostałych pytań, które w ocenie organu stanowiły informację przetworzoną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Uwzględniając skargę na bezczynność sąd, o czym stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie, co wynika z art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi T. Ź. jest bezczynność Wodociągów Spółki z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Na wstępie, odnosząc się do wniosku Spółki zawartego w odpowiedzi na skargę - o odrzucenie skargi - wyjaśnić należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Z tych względów, skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa lub wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r. I OSK 262/08, wyrok NSA z 24 maja 2006 r. I OSK 601/05, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot do którego skierowany został wniosek był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ww. ustawy, pozwala na dokonanie oceny czy w sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
W rozpoznawanej sprawie został zrealizowany zakres podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Wodociągi Sp. z o.o.
w G., jest podmiotem realizującym zadania publiczne (m.in. w zakresie poboru, uzdatniania i dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków), o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Spełniony został również jej zakres przedmiotowy, bowiem żądana informacja, co nie jest kwestionowane i nie budzi wątpliwości – ma charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 lit d ustawy.
Z okoliczności sprawy wynika, w dniu 7 lipca 2016 r. Spółka udzieliła skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej w zakresie określonym w trzech pierwszych pytaniach, natomiast w zakresie pytań:
- - czy wystąpiło, a jeśli tak to ile wyniosło łącznie zadłużenie brutto odbiorców usług komunalnych w obrębie działalności podmiotu?
- - ilu łącznie dłużników z tytułu świadczonych usług komunalnych posiada podmiot oraz ile osób/podmiotów wzrosło zadłużenie w relacji roku 2014 do roku 2013r?
W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że wniosek w tym zakresie jest informacją publiczną przetworzoną i prawidłowo w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zobowiązał wnioskodawcę do wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Na wezwanie w tym zakresie T. Ź. nie zareagował, czego konsekwencją było pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
W ocenie Sądu, udzielenie informacji publicznej przed wniesieniem skargi do Sądu świadczy o braku bezczynności organu i dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.