Uzasadnienie
R. P. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S., zarzucając organowi bezczynność w sprawie wydania decyzji o cofnięciu przydziału lokalu mieszkalnego mieszczącego się przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 10 listopada 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Burmistrza Ł. wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta S. oraz do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że zgodnie z pouczeniem, które uzyskał od organu skierował skargę do Sądu. Nie został poinformowany w organie o drodze odwoławczej, ani o organie wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 zm.) – zwanej dalej jako "Kpa". Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Burmistrza Miasta S. polegającą na nie wydaniu decyzji o cofnięciu skarżącemu przydziału lokalu mieszkalnego, a zatem powinna być poprzedzona wniesieniem zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. W związku z tym Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi składał takie zażalenie do organu wyższego stopnia. Z odpowiedzi udzielonej przez skarżącego wynika, że nie składał on zażalenia do właściwego organu wyższego stopnia, gdyż nie był poinformowany i nie wiedział o sposobie zaskarżania do sądu administracyjnego bezczynności organu administracji publicznej.
Skarżący nie wyczerpał zatem przysługujących mu środków zaskarżenia, tak więc nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Burmistrza Miasta S., co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i jej merytoryczne rozpoznanie. Aby wnieść do WSA w S. skargę na bezczynność ww. organu, skarżący musi najpierw wyczerpać procedurę zażalenia określoną w Kpa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.