Uzasadnienie
Dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] odrzucił powyższą skargę jako niedopuszczalną.
Skarżący w dniu [...] wniósł zażalenie na postanowienie Sądu w sprawie o sygn. akt [...] odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił zażalenie P. J. z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia zażalenia został skarżącemu doręczony w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (akta sądowe k. [...]). Na postanowienie nie zostało wniesione zażalenie.
W dniu [...] P. J. ponownie złożył do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie na orzeczenie z dnia sygn. akt [...]" odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, wnosząc o zmianę i uchylenie zaskarżonego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 ww. ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 194 § 1 ustawy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym m. in. zgodnie z art. 258 i art. 260 ww. ustawy na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy.
Nie ulega wątpliwości, iż warunkiem dopuszczalności zaskarżenia postanowienia, jest fakt jego istnienia. Brak przedmiotu zaskarżenia skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego z innych przyczyn.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że z akt sądowoadministracyjnych wynika, iż w przedmiotowym postępowaniu nie zapadło postanowienie w przedmiocie prawa pomocy. Wobec tego, nie istnieje przedmiot zaskarżenia, który mógłby podlegać weryfikacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatem zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne.
Należy zauważyć, iż tożsame zażalenie było już przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] odrzucono zażalenie złożone do Sądu w dniu [...] na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w terminie otwartym do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia [...], nie zaskarżył powyższego postanowienia, tylko wniósł kolejne zażalenie, na postanowienie Sądu w przedmiocie prawa pomocy. Takie działanie skarżącego jest niezrozumiałe, albowiem pomimo prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie, skarżący złożył kolejne takie samo zażalenie, które było już przedmiotem rozpoznania przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało zażalenie odrzucić.