Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień [...] M.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie wypłaty nagrody rocznej za [...] r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie albo ewentualnie o oddalenie.
Zarządzeniem Sądu z dnia 23 stycznia 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni, od daty doręczenia niniejszego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu w przedmiocie wypłaty nagrody rocznej za [...] r. wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...]), jednakże w zakreślonym terminie ani do dnia dzisiejszego skarżący nie wykonał zobowiązania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zażalenie złożone w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) do organu wyższego stopnia.
W stosunku do Komendanta Miejskiego Policji takim organem wyższego stopnia jest Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie (art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. – Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.).
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał istniejącego trybu zaskarżenia przed organami administracji publicznej, o którym mowa w art. 52 P.p.s.a. Przede wszystkim, pomimo stosownego wezwania Sądu, M.T. nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi, wystosował do Komendanta Wojewódzkiego Policji zażalenie na nieterminowe załatwienie sprawy nagrody rocznej. Również z całokształtu dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżący kiedykolwiek złożył takie zażalenie. Wśród korespondencji kierowanej przez skarżącego do organów w sprawie nagrody rocznej znajdują się dwa pisma zaadresowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji, tj. z dnia [...] i z dnia [...].
Pismu z dnia [...] nie można przypisać charakteru prawnego zażalenia, ponieważ stanowi ono wniosek m.in. o bezzwłoczne umorzenie postępowania dyscyplinarnego, niezwłoczne wydanie decyzji w sprawie wypłaty nagrody rocznej za rok [...] oraz nadanie stopnia aspiranta. Nie zawiera w swej treści zarzutów co do nieterminowości postępowania Komendanta Powiatowego Policji i żądania o ponaglenie ww. organu policji co do rozstrzygnięcia kwestii wypłaty nagrody rocznej. Podobnie pismo z dnia [...] stanowiące odpowiedź skarżącego na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] zawierające jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy o wypłatę nagrody rocznej, nie jest zażaleniem z art. 37 § 1 K.p.a.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 pkt 1- 5 § 1 P.p.s.a. Z niedopuszczalnością skargi z innych przyczyn mamy do czynienia w szczególności, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia.
W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.