Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. (data nadania) W. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia[...]. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] r. nr. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...]. W. J. została wezwana do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem uznania, że nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, W. J. w zakreślonym terminie, nadesłała kopię zażalenia z dnia[...]. na bezczynność Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wraz z potwierdzeniem nadania tego pisma w urzędzie pocztowym dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.), zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. Nr 267). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje ograniczenia terminu do wniesienia skargi na bezczynność, jednakże nie można pominąć w tym względzie przepisów art. 37 § 2 oraz art. 35 K.p.a. wskazujących w pierwszej kolejności instrumenty prawne, mające na celu zobowiązanie bezczynnego organu do terminowego załatwienia sprawy. To organ wyższego stopnia, przed kontrolą sądowoadministracyjną, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 37 K.p.a.). Ustawowy termin do rozpoznania zażalenia wynikający z art. 35 § 3 K.p.a. wynosi jeden miesiąc.
Dopiero zatem po upływie tego terminu, liczonego od momentu wniesienia zażalenia, można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia, a więc spełnieniu warunku złożenia skargi na bezczynność określonego w art. 52 § 1 P.p.s.a.
Stosownie więc do art. 37 K.p.a. w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. zażalenie na bezczynność można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym, dopiero po upływie ustawowego okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Warunek z art. 52 § 1 P.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie jest spełniony, gdy w dniu wniesienia skargi na bezczynność wprawdzie postępowanie zażaleniowe zostało wszczęte, ale nie zostało "wyczerpane", ponieważ dla organu wyższego stopnia nie upłynął jeszcze ustawowy termin rozpoznania zażalenia. Skarga jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, jest wówczas niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1689/08, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2013r. sygn. akt III SAB/Po 5/13, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie W. J. przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, jednakże zostało ono nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 20 listopada 2015r., a w dniu 30 listopada 2015 r., a więc dziesięć dni później skarżąca złożyła skargę do Sądu na bezczynność organu. Powyższe oznacza, że skarga została złożona bez oczekiwania na rozpoznanie zażalenia i podjęcie działań dyscyplinujących przez organ wyższego stopnia, jak również na podjęcie oczekiwanych działań w postaci wydania aktu administracyjnego przez organ, którego dotyczyło zażalenie i skarga na bezczynność.
W tej sytuacji uznać należy, że skarga W. J. na bezczynność Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. została złożona przedwcześnie, tj. bez wyczerpania środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1P.p.s.a.