Uzasadnienie
W dniu [...] r. A. i P. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie wydaniu w terminie przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego w trybie art. 35 K.p.a. decyzji w sprawie samowoli budowlanej na nieruchomości przy ul. [...].
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie.
W przypadku spraw na bezczynność organów administracji publicznej, przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację kiedy skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skieruje zażalenie na niezałatwienie sprawy przez właściwy organ w terminie, bezpośrednio do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego)
Mając na uwadze powyższe skarżący pismem z dnia [...] r. zostali zobowiązani do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpali środki zaskarżenia przewidziane w ustawie, tj. złożyli w trybie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pod rygorem przyjęcia, że zażalenia takiego nie wnosili.
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu skarżący przesłali do Sądu pismo z dnia [...] r. kierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W pismach tych skarżący opisuje przebieg sprawy dotyczący zawalenia się rusztowania przy ul. [...] oraz zwraca się z prośbą o wydanie przez organ postanowienia w tej sprawie. Brak jest natomiast w ich treści przesłanek pozwalających uznać je za spełniające warunek zażalenia o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a.
W tych okolicznościach Sąd, uznał, że skarżący nie wykazali, iż skarga została złożona po wyczerpaniu trybu odwoławczego przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy skargę odrzucił.