Uzasadnienie
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, J.C. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] r., w którym wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...]. Przedmiotową decyzją, po rozpoznaniu wniosku J.C. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kolegium z dnia [...].
W odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...]r., Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia [...] r., poinformował Go, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] r. W piśmie tym Prezes Kolegium wskazał m.in., że decyzja z dnia [...] r. jest decyzją ostateczną na którą służyło prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, z którego to uprawnienia skarżący nie skorzystał.
Natomiast odpowiadając na skargę dotyczącą bezczynności, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podając, że pisma skarżącego rozpoznawane są we właściwych terminach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji (§ 3).
Postępowanie rozpoczęte na żądanie strony składa się z dwóch etapów. Pierwszy z nich dotyczy kwestii wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, drugi natomiast postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Wszczęcie tego postępowania wymaga zatem uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalno prawne warunkujące jego dopuszczalność. Natomiast celem dalszej fazy postępowania jest wydanie decyzji o stwierdzeniu, względnie odmowie stwierdzenia nieważności i rozpoczyna się ona z chwila doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują natomiast pozostawienia podania o stwierdzenie nieważności decyzji, czy postanowienia bez rozpoznania.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja miała miejsce.
Wnioskiem z dnia [...] r. J.C. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] r. Decyzja ta była ostateczna w toku instancji, a zatem ww. wniosek skarżącego powinien wszcząć postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Tak się jednak nie stało.
Zdaniem Sądu bezczynność organu jest oczywista. Skoro organ, nie podjął przewidzianych przepisami prawa czynności, tylko w piśmie z dnia [...] r. wyraził swoje stanowisko.
Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają uwzględnienie skargi na bezczynność organu, co z kolei obliguje Sąd do wyznaczenia Kolegium terminu na rozpoznanie ww. wniosku. Biorąc pod uwagę rodzaj sprawy Sąd uznał, że termin 30 dni licząc od dnia doręczenia akt organowi jest terminem adekwatnym.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).