Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe w zakresie bezczynności i stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczącego wynagrodzenia za dozór pojazdu prowadzonego przez Starostę. W pkt. V sentencji wyroku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego Z. S. kwotę 340 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2015 r. pełnomocnik Starosty zwrócił się o sprostowanie wyroku w ten sposób, żeby zasądzona wysokość kosztów postępowania wynosiła 100 zł, zamiast błędnie wskazanych 340 zł. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że skarżący nie był w postępowaniu reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem czy radcą prawnym, a koszty sądowe jakie poniósł wynosiły 100 zł, uiszczone tytułem wpisu sądowego od skargi. W tej sytuacji zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie 340 zł, obejmującej wynagrodzenie za czynności zawodowego pełnomocnika (240 zł), należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę w wyroku.
W przedmiotowej sprawie skarżący istotnie nie był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, a poniesione przez niego koszty sądowe wynosiły 100 zł, uiszczone jako wpis sądowy od skargi. Sąd orzekając o zwrocie kosztów postępowania, omyłkowo zasądził na rzecz skarżącego koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł.
Z tego względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniosek należało uwzględnić i sprostować wyrok w tej części.