Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 16 marca 2011 r., sygn. akt II SAB/Sz 18/11

Uzasadnienie

Uzasadnienienie

Pismem z dnia [...] r. S. N. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania pisma skarżącego - "odwołania" z dnia [...]r., kwestionującego ustaloną po raz pierwszy przez Starostę (pismo z dnia [...]r. znak [...]), wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w obrębie [...] miasta [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, ponieważ przedmiot sporu dotyczy ustalenia (po raz pierwszy) opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu i zalicza się do spraw cywilnoprawnych, nie podlegających kognicji sądu administracyjnego, co oznacza, że skarga wniesiona przez S. N. jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - D z U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Odnosząc się do przedmiotu skargi S. N. wskazać należy, że tryb postępowania w zakresie ustalania i aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości uregulowany jest w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z art. 72 ust. 1 w/w ustawy opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej. Wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana (art. 72 ust. 3 ustawy). Opłaty te są świadczeniami o charakterze cywilnoprawnym wzajemnym, należnym właścicielowi (Skarbowi Państwa) i stanowią swoistego rodzaju ekwiwalent za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste.

Prawidłowość czynności właściwych organów, podejmowanych w sprawie dotyczącej ustalania i aktualizowania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne.

Powyższe oznacza, że również bezczynność organów w tego rodzaju sprawach nie będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 306/06, Lex nr 293169; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt II SA/Go 450/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, w przypadku skierowania do organu administracji publicznej żądania o charakterze cywilnoprawnym, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.

W myśl art. 58 § 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z powyższy względów Sąd stwierdził, że skarga S. N. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a, o czym orzekł jak na wstępie.