Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2017 r. Spółka A, reprezentowana przez pracownika J. S., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zażądanej wnioskiem z dnia 29 listopada 2017 r. Z treści pisma zawierającego powyższy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, załączonego do akt sprawy, wynika, że z wnioskiem tym wystąpił J. S. we własnym imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w L. w zakresie rozpoznania wniosku J. S. z dnia 29 listopada 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżącą w sprawie jest natomiast Spółka A, która nie wykazała w toku postępowania sądowego, że złożyła do Dyrektora Zespołu Szkół w L. wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
Warunkiem powstania po stronie organu obowiązku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, jest skuteczne doręczenie tego wniosku organowi. Wnioskodawca staje się stroną postępowania o udostępnienie informacji publicznej i tylko on jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu na bezczynność organu w zakresie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.
W niniejszej sprawie organ nie otrzymał wniosku o udostępnienie informacji publicznej pochodzącego od Spółki A, zatem podmiot ten nie spełnia określonego w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) warunku uprawniającego do wniesienia skargi na bezczynność organu. Skargę Spółki uznać należy zatem za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.