Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] E.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia kserokopii opinii prawnych w przedmiocie zgodności z prawem stawek czynszowych w mieszkaniowych lokalach komunalnych, na które Prezydent powoływał się na konferencji prasowej w dniu [...] oraz podania podstawy prawnej naliczania stawek czynszowych w lokalach przekazanych aportem do TBS.
Wezwana do uiszczenia wpisu od złożonej skargi, skarżąca w piśmie z dnia [...] oświadczyła, że wnosi o umorzenie przedmiotowego postępowania, ponieważ Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...], nr [...] orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi, w przypadku nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Stosownie do przepisu art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, co wywołuje obowiązek umorzenia postępowania. Jednakże dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np.; nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania a odrzuci skargę (postanowienie NSA z dnia 10.06.1987 r., OSP 1990, z. 4, poz. 207).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca w istocie złożyła wniosek o cofnięcie skargi, jednakże skarga nie została wniesiona skutecznie, albowiem nie został uiszczony od niej należny wpis. Uwzględniając zaprezentowane wyżej stanowisko zachodziły zatem podstawy do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.