Uzasadnienie
W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła skarga (zatytułowana "Zażalenie") M.B. na bezczynność Burmistrza [...] polegającą na zaniechaniu wydania decyzji, pomimo istnienia wyroku w/w Sądu z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II SAB/Sz 142/09 zobowiązującego Burmistrza do załatwienia wniosku M.B. z dnia [...] r. o przywrócenie stanu poprzedniego na drodze gminnej, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem.
Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy przez Burmistrza w terminie oraz nadesłania odpisu tego zażaleniaw terminie 7 dni od dnia pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, że złożył "skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego", na dowód czego załączył odwołanie od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisów art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania administracyjnego toku instancji przewidzianego w przepisach prawa.
W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skoro skarga została złożona na bezczynność Burmistrza polegającą na zaniechaniu przez ten organ wydania decyzji stosownie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II SAB/Sz 142/09, to wniesienie skargi do Sądu winno być poprzedzone złożeniem zażalenia na bezczynność tego organu do organu wyższego stopnia, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego
Sąd, po zapoznaniu się z aktami sprawy przekazanymi przez Burmistrza ustalił, że brak jest w nich dowodu wskazującego na wniesienie przez skarżącego zażalenia na niezałatwienie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o którym mowa w art. 37 kpa. Również skarżący, na wezwanie Sądu, nie nadesłał odpisu takiego zażalenia. Załączone do pisma z dnia [...] r., przez M.B., odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia [...]. nie stanowi zażalenia na bezczynność.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tak więc nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.