Uzasadnienie
W dniu [...] wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, pismo J.C. z dnia [...] o wszczęcie postępowania w/g procedury art. 63 i 64 P.p.s.a. oraz art. 242 i 243 K.p.a. w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa poprzez "Panią Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego A.M.".
W uzasadnieniu "wniosku" skarżący wskazał, że Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie rozpoznał jego pism z dnia [...]. Z kolei w piśmie z dnia [...] wskazał dodatkowo, iż żąda "usunięcia naruszenia prawa przez Panią Inspektor w/g złożonego tu wniosku (...) do Pani Inspektor z dn.
[...] oraz do Sądu z dnia [...]", wskazując na fałsz pism pochodzących od organu oraz nierozpoznanie wniosku z [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270.) zwanej w dalszej części "P.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi skierowanej do Sądu jest "usunięcie naruszenia prawa poprzez Panią Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego" wobec nierozpoznania pism skarżącego skierowanych do organu oraz "fałszywości" pism pochodzących od Inspektora. Wobec treści tak sformułowanego żądania skarżącego jak i przywołania przez stronę art. 242 i 243 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) należy stwierdzić, iż intencją skarżącego było wniesienie pisma w trybie skargowo-wnioskowym, o którym mowa w przepisach art. 221-247działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Natomiast stosownie do art. 241 K.p.a. przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Jak wynika z treści art. 228 K.p.a. oraz 242 K.p.a. skargi oraz wnioski składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, a zatem sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania skarg powszechnych czy wniosków wniesionych w trybie działu VIII K.p.a. Tryb skargowo-wnioskowy jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone prowadzone jest wyłącznie przez organy administracji publicznej, tak więc do organu właściwego należy kierować pisma zawierające spostrzeżenia o nieprawidłowościach, popełnionych przez organy orzekające w sprawie lub pracowników tych organów.
Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez złożenia pisma z działu VIII K.p.a. jest niedopuszczalne. W tej sytuacji nie ma znaczenia, czy skarżący będzie domagał się rozpoznania sprawy w trybie skargi na bezczynność organu, czy też wniosku złożonego w oparciu o art. 63 P.p.s.a.
W myśl art. 63 P.p.s.a. postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią. Wszczęcie postępowania następuje zatem na podstawie wniosku przewidzianego w P.p.s.a. np. wniosku o wymierzenie grzywny lub gdy inna ustawa wyraźnie przewiduje taką możliwość. Tymczasem w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Pismem zawierającym żądanie usunięcia naruszenia prawa przez pracownika organu nie można wszcząć postępowania przed sądem administracyjnym, w sytuacji gdy ustawodawca w K.p.a. jednoznacznie przesądził w sprawach unormowanych w dziale VIII K.p.a. o właściwości organu administracji publicznej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca.
W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.