Uzasadnienie
A. B. wniósł w dniu [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Wójta Gminy w związku z nie wydaniem w terminie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla działki nr [...] w [...].
W uzasadnieniu skarżący podał, że w dniu [...] wniósł do Samorządowego
Kolegium Odwoławczego skargę w trybie art. 37 K.p.a. na bezczynność Wójta Gminy polegająca na nie wydaniu od listopada [...] r. decyzji o warunkach zabudowy działki nr [...] w [...]
.W dniu [...] otrzymał postanowienie SKO z dnia [...], znak: [...], uznające zażalenie za nieuzasadnione.
Z postanowieniem tym, zdaniem skarżącego, nie sposób się zgodzić, gdyż podniesione przez zespół argumenty są niezgodne ze stanem faktycznym. Faktycznie w dniu [...] upoważniony przez niego pełnomocnik, złożył w Urzędzie Gminy wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr [...] w [...]. W dniu [...] otrzymał kopię wezwania o uzupełnienie wniosku. Wezwanie to było bezzasadne, bowiem załącznik mapowy do wniosku sporządzony był na kopii mapy zasadniczej, a przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wymagają, aby była to mapa aktualna. Po wyjaśnieniu tej kwestii przez projektanta organ wystąpił do Urzędu o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy i uzgodnienie takie otrzymał. W dniu [...] organ zawiadomił o wszczęciu postępowania wskazując na możliwość zapoznania się z materiałem sprawy w ciągu 7 dni. W zawiadomieniu tym organ wezwał również o wskazanie dostępu do drogi publicznej, nie wskazał jednak, iż jest to żądanie o uzupełnienie wniosku w trybie art. 64 § 2 K.p.a., bowiem pismo nie zawierało terminu, ani pouczenia, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Skarżący wskazał, że postępowanie Wójta, który dopiero w "Informacji" z dnia [...] poinformował go, iż pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, w rażący sposób narusza przepisy K.p.a., bowiem zarówno "Wezwanie" z dnia [...], jak i "Zawiadomienie" z dnia [...], nie wypełniały treści art. 64 § 2 K.p.a., a zatem nie rodziły żadnych skutków prawnych. Ponadto skarżący wskazał, że rzekoma rozbieżność wniosku z przepisami, wobec niewłaściwego, a zatem bezskutecznego, wezwania do ich usunięcia, mogły być tylko przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia w pozytywnej lub negatywnej decyzji.
W dalszej części skarżący przedstawił poglądy doktryny i orzecznictwo, z których ma wynikać, że Wójt Gminy pozostaje w bezczynności oraz uzasadnia wniesienie skargi.
Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ opisał przebieg postępowania w sprawie wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy. Wskazał, że ww. wniosek zawierał braki formalne, które pomimo wezwania nie zostały usunięte. W związku z tym wniosek pozostawiony został bez rozpatrzenia, o czym poinformowano skarżącego pismem z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - przepis art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a.
Zdaniem Sądu, organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. W rozpoznawanej sprawie ta sytuacja nie ma miejsca.
Wbrew twierdzeniu skarżącego pismo Wójta Gminy z dnia [...], doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...], a skarżącemu w dniu [...], wypełnia treść przepisu art. 64 § 2 K.p.a. Pismo to zawiera wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku, określając jednocześnie termin wykonania wezwania oraz zawiera pouczenie, że nie usunięcie braku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Co jednak najważniejsze organ miał podstawę do żądania uzupełnienia wniosku. Podstawę taką stanowią przepisy art. 52 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), z których wynika, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy musi zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmującej teren, którego teren dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać.
Dołączona do wniosku mapa wymagań powyższych nie spełnia. Po pierwsze jest to kserokopia mapy, po drugie brak jest na niej adnotacji, że przyjęta została do państwowego zasobu geodezyjnego, po trzecie nie obejmuje obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać. Dodatkowo należy wskazać, że oczywistym jest, mimo że w przepisie tego nie zaznaczono, iż dołączona do wniosku mapa musi być aktualna, bowiem musi odzwierciedlać działkę, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy.
Zatem, w ocenie Sądu, Burmistrz Gminy postąpił właściwie, ponieważ wezwał do dołączenia do wniosku aktualnej mapy spełniającej wymagania przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennych. Niedostarczenie organowi przez stronę mapy uprawniało organ do pozostawienia sprawy bez rozpoznania. Innymi słowy mówiąc, brak tego dokumentu uniemożliwiał organowi prowadzącemu postępowanie wykonanie stosownej analizy - zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz.1588), bowiem nie posiadał mapy na której mógłby wyznaczyć granice obszaru analizowanego - zgodnie z ust. 2 ww. przepisu. A zatem nie kompletny wniosek uniemożliwił organowi rozpoznanie sprawy. Nie może być więc mowy o pozostawaniu tego organu w bezczynności, co czyni skargę oczywiście bezzasadną.
Fakt, że po doręczeniu skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku organ podjął działania zmierzające do końcowego załatwienia sprawy, jakkolwiek świadczy o wadliwym działaniu organu w tym zakresie, jednak nie może stanowić przesłanki do uznania, że działania te doprowadziły do skanowania złożonego przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Dlatego, skoro skarżący wniosku nie uzupełnił, to prawidłowym działaniem organu było pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania i powiadomienie skarżącego o tym fakcie. Okoliczności te nie mogły być przedmiotem rozstrzygnięcia w pozytywnej, czy też negatywnej decyzji o warunkach zabudowy.
Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że uzupełnienie braku wniosku o ustalenie warunków zabudowy umożliwi organowi rozpoznanie sprawy skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a., należało skargę oddalić.