Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 7 lutego 2008 r., sygn. akt II SAB/Sz 34/07

Uzasadnienie

R. S. pismem z dnia "[...]" złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "bezczynność organu i nie rozpatrzenie w terminie oraz w sposób przewidziany ustawą Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071), Jego skargi na czynności Urzędu Morskiego, znak "[...]", wniesionej za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Morskiego w dniu "[...]".

Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia "[...]" złożył do Dyrektora Urzędu Morskiego skargę na czynności Urzędu. W skardze tej zwrócił się o:

1. - "wyjaśnienie rzeczywistych przesłanek powołania przedmiotowej komisji" działającej w celu wyjaśnienia problemów pracowników Bazy Oznakowania Nawigacyjnego w S.,
2. - "zbadania zarzutu stronniczego postępowania przewodniczącego Pana P. J.",
3. - oraz sprawdzenie podstaw prawnych czynności już wykonanych."

Następnie pismem z dnia "[...]" zatytułowanym "Skarga" i skierowanym do Wydziału Organizacyjnego Urzędu Morskiego R. S., działając na podstawie art. 221 i 225 Kpa, wniósł o rozpatrzenie i udzielenie odpowiedzi na skargę z dnia "[...]". W treści ww. pisma skarżący podniósł, iż brak reakcji odpowiedniego organu w jego sprawie doprowadził do bezpodstawnego i nieuzasadnionego przeniesienia go do pracy w innym wydziale. R. S. wskazał również, że wniesiona przez niego skarga na bezczynność Urzędu Morskiego nie została rozpatrzona w trybie art. 229 pkt 7 Kpa, w związku z czym naruszone zostały przepisy art. 254, 258 pkt 1 i nast. Kpa.

Odpowiadając na wniesioną do Sądu skargę Dyrektor Urzędu Morskiego wniósł o jej oddalenie i podniósł, że R. S., zatrudniony w Urzędzie Morskim ostatnio na stanowisku "[...]" w dniu "[...]" złożył do Dyrektora Urzędu Morskiego skargę na czynności Urzędu.

W dalszej części odpowiedzi na skargę wskazał, że w dniu "[...]" Dyrektor Urzędu Morskiego powołał komisję wewnętrzną, której celem działania było wyjaśnienie problemów poruszonych przez pracowników Bazy Oznakowania Nawigacyjnego w S. podczas spotkania z zastępcą Dyrektora ds. Oznakowania Nawigacyjnego. W dniu "[...]" komisja zakończyła prace i przekazała protokół końcowy Dyrektorowi Urzędu Morskiego. W dniach "[...]" Dyrektor Urzędu omówił ze skarżącym kwestie stanowiące przedmiot skargi z dnia "[...]". W dniu "[...]" R. S. wniósł następną skargę. Pismem z dnia "[...]", znak: "[...]" Dyrektor Urzędu Morskiego udzielił skarżącemu odpowiedzi na obie skargi. Skoro więc skarżącemu została udzielona odpowiedź zarówno na skargę z "[...]", jak i z "[...]"., to zdaniem Dyrektora Urzędu Morskiego, skarga na bezczynność organu stała się bezprzedmiotowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z cytowanego przepisu wynika, że sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj., gdy bezczynność dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z zakresu przepisów prawa.

Tymczasem w niniejszej sprawie podnoszona przez skarżącego bezczynność Dyrektora Urzędu Morskiego dotyczy w istocie kwestii rozpatrzenia przez ten organ skargi o charakterze skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne Kpa. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 Kpa, informującą skarżącego o sposobie załatwienia skargi.

Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. Kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (patrz: Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz – prof. dr hab. Barbara Adamiak, prof. dr hab. Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2006, str. 856-857.)

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu - Dyrektora Urzędu Morskiego nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę R.S., jako niedopuszczalną odrzucił.