Uzasadnienie
T. W. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Rady Miasta skargę zatytułowaną "Pozew" skierowaną przeciwko tej Radzie oraz Wydziałowi Spraw Lokalowych Urzędu Miasta [...]. Skarżący opisał w skardze dotychczasowe bezowocne starania o przydział lokalu komunalnego, o który po raz pierwszy wystąpił w [...] r. T. W. wskazał, że oczekuje wyjaśnienia przez Sąd swojej sprawy, która "jest nie jasna" i żąda aby wyjaśniono mu dlaczego nie może otrzymać mieszkania oraz odszkodowania od Urzędu Miasta w kwocie [...]złotych za niezałatwienie sprawy i straty materialne.
Na skargę odpowiedziała Rada Miasta [...]tj. organ wskazany w skardze i za pośrednictwem którego została wniesiona do Sądu wyżej opisana skarga.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skarga dotyczy sprawy która nie należy do katalogu spraw rozpoznawanych przez sąd administracyjny określonych w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a.".
Wobec niejasnej treści skargi zarządzeniem z dnia [...]r. T. W. został wezwany w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych skargi przede wszystkim poprzez wskazanie jakiego aktu lub czynności albo bezczynności z zakresu działania administracji publicznej dotyczy skarga.
W odpowiedzi skarżący po obszernym opisaniu działań podejmowanych w sprawie uzyskania przydziału mieszkania "postanowił zwrócić się do Sądu w Szczecinie o pozytywne rozpatrzenie ponieważ Administracja bezczynnie nie chce załatwić tej sprawy pozytywnie tylko zmusza obywateli do kupna mieszkania swoją działalnością bezczelną udzielając informacji a nie decyzji o odmowie".
Wobec takiego zakreślenia przedmiotu skargi sąd nie będąc uprawnionym do samodzielnego kwalifikowania przedmiotu skargi przyjął, zgodnie z wolą strony, że jest to skarga na bezczynność wskazanych w niej organów t.j. Rady Miasta oraz Urzędu Miasta [...], w sprawie wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia [...]r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do jednoznacznego wskazania organu, którego bezczynność skarży, T. W. wskazał, że jest nim Prezydent Miasta [...].
W związku z tak określonym przez skarżącego organem, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, Sąd przesłał odpis skargi wraz z precyzującymi ją pismami do Prezydenta Miasta [...]celem udzielenia odpowiedzi na skargę. Prezydent Miasta [...]udzielił odpowiedzi na skargę wnosząc o jej odrzucenie.
Nadesłane przez Prezydenta Miasta [...] kserokopie skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi zostały zarejestrowane jako nowa skarga T. W. wniesiona w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu gminnego, sprawie tej nadano sygnaturę II SA/Sz 161/09 i przedłożono do decernatu innego sędziego. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2009 r. w spawie o sygn. akt II SA/Sz 161/09 Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Przedmiotem niniejszej sprawy oznaczonej sygn. akt II SAB/Sz 35/08 - jak wynika z powyższych ustaleń faktycznych - jest bezczynność Prezydenta Miasta [...]w przedmiocie wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego. Okoliczność, że po ustaleniu przeciwko jakiemu organowi została wniesiona niniejsza skarga i przesłaniu jej do tego organu celem udzielenia odpowiedzi, odpowiedź Prezydenta Miasta [...]wraz z dołączonymi dokumentami została z winy Sądu błędnie zarejestrowana jako nowa skarga nie zmienia faktu, że niniejsza sprawa nie została zakończona.
W tej sytuacji skoro prawomocne obecnie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lutego 2009 r. wydane w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 161/09 i inaczej określonym przedmiocie rozstrzygnęło o odrzuceniu tej innej skargi, co nie rodzi skutku "res iudicata", zatem w ocenie Sądu nie ma przeszkód do badania dopuszczalności skargi wniesionej przez T. W. w dniu [...]r. zakwalifikowanej jako skarga na bezczynność Prezydenta Miasta [...]w przedmiocie wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego.
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wyjaśniając treść takiego rozstrzygnięcia należy wskazać, że Sąd w pierwszej kolejności bada, czy skarga jest dopuszczalna, a więc między innymi wyjaśnia czy wniesiona została w sprawie z zakresu administracji publicznej i czy należy do katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do powyższego sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.) oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Wobec tego działania, które podejmowane są stricte w sferze cywilnoprawnej nie są działaniami z zakresu administracji publicznej a zatem - z uwagi na treść art. 3 § 2 nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Ze złożonych wraz ze skargą pism wynika jasno, że skarżący złożył wniosek o przydział lokalu komunalnego. Przydział taki reguluje uchwała Rady Miasta, która jest aktem prawa miejscowego i jako taka stanowi przepisy powszechnie obowiązujące.
Z przepisów tej uchwały nie wynika, aby osoby oczekujące na przydział i znajdujące się na liście przydziału mogły uzyskać przydział poza kolejnością i aby ten przydział lub odmowa przydziału następował w drodze uchwały lub decyzji Prezydenta Miasta.
Wyjaśnić należy, że nie istnieje decyzyjny tryb załatwiania tego rodzaju spraw. Przede wszystkim wynajem lokali komunalnych jest realizowany w drodze umowy cywilnoprawnej a nie decyzji. Jeśli zatem wniosek, czego skarżący nie kwestionuje, dotyczy umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu komunalnego to nie zachodzi sytuacja kwalifikująca sprawę do spraw z zakresu administracji publicznej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sadu administracyjnego. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, a sąd odrzuca skargę postanowieniem (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Reasumując skoro skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, a więc czynności cywilnoprawnej - nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a wobec tego podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.