Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. C. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 156 § 1 ust. 1 i 2 Kpa.
W uzasadnieniu wniosku J. C. podał, że decyzja, której stwierdzenia nieważności się domaga jest: " dokumentem fałszywym, wystawionym w trybie korupcyjnomafijnym", natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze" w drodze korupcji i płatnej protekcji tuszuje Mafię OPS i wystawianie przez Nich fałszywych, zbrodniczych dokumentów". Do wniosku J. C. załączył" zawiadomienie o zbrodni do Prokuratora celem nadania mu biegu w trybie art. 304§ 2 kpk".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] r. Nr [...] poinformowało J. C., że jego wniosek o stwierdzenie nieważności nie zawiera konkretnych i jasno sformułowanych zarzutów dotyczących decyzji tego organu odnoszących się do art..156 Kpa i stanowiących podstawę stwierdzenia nieważności decyzji. Kolegium wezwało wnioskodawcę do uzupełnienia wskazanych braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.
W piśmie z dnia [..] r. J. C. odniósł się do pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. i zarzucił, że Kolegium nie wskazało podstawy prawnej żądania o skonkretyzowanie zarzutów uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji. J. C. twierdził również w swoim piśmie, że Kolegium celowo i złośliwie pozostawia sprawę bez biegu naruszając w ten sposób art. 6,7 i 12 Kpa oraz art. 304 Kpk. Zarzucał również fałszowanie akt sprawy oznaczonych przez Kolegium jako [...] oraz [...] oraz celowe nie dopuszczanie do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. o stwierdzenie nieważności decyzji.
W dniu [...] J. C. wystąpił do Kolegium z wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa poprzez nie rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia [..] r. o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...], załatwienie sprawy w terminie [...] dni i udzielenie odpowiedzi na podstawie art. 12 § 2 Kpa.
W dniu [..] r. J. C. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia [...] r., które nawiązywało do pisma skarżącego z dnia [...] r. o stwierdzenie nieważności decyzji. W skardze J. C. powołał się na swoje pismo z dnia [...] r. stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, albowiem skarżący nie uzupełnił na wezwanie organu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji i z tego powodu Kolegium pozostawiło ten wniosek bez rozpatrzenia. Organ powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r. stwierdził, że pozostawienie podania o wszczęcie postępowania nie wymaga decyzji administracyjnej, natomiast decyzja której stwierdzenia nieważności J. C. się domagał wygasła na podstawie art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył. co następuje:
Skarga J. C. nie jest zasadna.
Przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] r., w którym domagał się stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie odmowy przyznania J. C. pomocy w postaci biletu kredytowego na przejazd pociągiem z [...] do [...].
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych wart. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez co należy rozumieć niepodejmowanie przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Wbrew twierdzeniom skargi zarzucającym Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność po otrzymaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji organ ten, ze względu na enigmatyczną treść pisma skarżącego, wezwał J. C. do wskazania konkretnych podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających uruchomienie nadzwyczajnego trybu postępowania. Od podania przez skarżącego wskazanych w piśmie motywów, Kolegium uzależniło dalsze postępowanie w sprawie wskazując równocześnie [...] -dniowy termin do uzupełnienia wniosku.
W piśmie z dnia [...] r. skarżący nie skonkretyzował wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, lecz podniósł wobec Kolegium zarzuty co do działania tego organu, naruszenia art. 6,7 i 12 Kpa oraz art. 304 § 2 Kpk oraz fałszowania akt sprawy.
W ocenie Sądu, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji winien spełniać co najmniej takie wymogi, jakie Kodeks postępowania administracyjnego wart. 64 przewiduje dla podania o wszczęcie jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Skoro skarżący pomimo wezwania organu do uzupełnienia wniosku braków nie uzupełnił, zgodnie z powołanym przepisem podanie organ pozostawił bez rozpoznania.
Z treści art. 64 Kpa, że pozostawienie podania o wszczęcie postępowania bez rozpoznania wymaga wydania decyzji administracyjnej. Pogląd taki od dawna utrwalony jest w orzecznictwie sądowym, począwszy od uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r. (sygn. akt IIIZP 11/00).
Z wyżej przedstawionych powodów, wezwanie skarżącego z dnia [...] r. do usunięcia naruszenia prawa i załatwienia wniosków z dnia [...] r. oraz [...] r. stało się bezskuteczne, albowiem Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we wskazanych sprawach zarzutu bezczynności postawić nie można, gdyż organ ten podjął przewidziane prawem działania zmierzające do załatwienia sprawy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.