Uzasadnienie
E. G. pismem z dnia [...]r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargę na bezczynność Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty kwoty [...] zł z tytułu należności za zajęcie pasa drogowego.
Zarządzeniem z dnia [...]r., Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia skargi, przez wykazanie, że wniesienie skargi na bezczynność zostało poprzedzone złożeniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia w trybie art. 37 kpa.
Skarżący w piśmie z dnia [...]r. podał, że przed wniesieniem skargi na bezczynność nie składał zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a.- skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia i jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 §1 kpa).
Zgodnie bowiem z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W przedmiotowej sprawie organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze (art. 61 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych – Dz. U. z 2009r., Nr 157, poz. 1240).
W niniejszej sprawie skarżący nie wniósł zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa, zatem nie wyczerpał wskazanego trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi do sądu.
Dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 23 P.p.s.a. skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.