Uzasadnienie
Y. i W. Z. pismem z dnia [...] wnieśli skargę na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] wydał postanowienie z dnia [...], znak: [...], w którego treści nie został określony adresat nałożonego postanowieniem obowiązku, dotyczącego przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przez skarżących przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Y. i W. Z. zarzucili również pominięcie przez organ w treści powyższego postanowienia elementów wymienionych w art. 124 Kpa oraz w przepisach szczególnych.
Skarżący podnieśli nadto, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] nie rozpatrzył w terminie jednego miesiąca ich skargi z dnia [...] złożonej na działalność tego organu, a termin załatwienia sprawy upłynął z dniem [...]. We wskazanym wyżej terminie skarżący nie zostali poinformowani o sposobie załatwienia skargi, co ich zadaniem stanowi naruszenie art. 237 Kpa. Nie zostali także poinformowani o przyczynach zwłoki, ani o nowym terminie załatwienia skargi.
W związku z powyższym Y. i W. Z. wnieśli o zobowiązanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej w przedmiocie załatwienia skargi.
Do niniejszej skargi Y. i W. Z. załączyli między innymi odpis skargi zaadresowanej do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...], wniesionej na podstawie art. 227 Kpa "na Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]".
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] w odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...]) wniósł o jej oddalenie.
Organ ten podał, że w dniu [...] skarżący złożyli tzw. skargę powszechną, o której mowa w art. 227 Kpa na działalność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], kwestionującą w istocie postanowienie tego organu z dnia [...]. Przedmiotowa skarga została przekazana organowi właściwemu do jej rozpatrzenia, tj. Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w dniu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 wymienionej wyżej sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym, nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4), pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a).
Skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest więc tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Tymczasem w niniejszej sprawie podnoszona przez skarżących bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] dotyczy w istocie kwestii rozpatrzenia przez ten organ skargi o charakterze skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne Kpa.
Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 Kpa, informującą stronę o sposobie załatwienia skargi.
Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. Kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (patrz: Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz – prof. dr hab. Barbara Adamiak, prof. dr hab. Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2006, str. 856-857.)
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] nie mieści się w zakresie kontroli działalności administracji publicznej dokonywanej przez sąd administracyjny.
W tych okolicznościach skargę Y. i W. Z. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.