Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2019 r., Z. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Komendanta Policji, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że kilkakrotnie zwracał się do Komendy Miejskiej Policji o udostępnienie dokumentów, znajdujących się w aktach postępowania [...], przeprowadzonego przez Komendę Policji Miejskiej w S. w latach 2011-2012, dotyczącego interwencji dokonanej w dniu [...] grudnia 2009 r., w pomieszczeniach [...] Uniwersytetu [...] w S.. W związku z tym, że odmówiono mu okazania, na ustny wniosek, dokumentów, w kilku pismach wniósł o udostępnienie w formie elektronicznej następujących dokumentów: notatki policjantów z dnia [...] grudnia 2009 r., decyzji Komendanta Policji o wszczęciu sprawy [...] - [...], notatki sporządzonej w 2012 r. przez policjantów, którzy przeprowadzili przedmiotową interwencję w Z. w dniu [...] grudnia 2009 r.
Zdaniem skarżącego, ww. dokumenty stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nie stanowią korespondencji wewnętrznej organu, lecz stanowią część akt przeprowadzonego przez organ i zakończonego w 2012 r. postępowania [...] - [...].
Skarżący podkreślił, że Komendant Policji nie udostępnił mu żądanych informacji publicznych w żadnej formie, ani nie wydał wymaganej w takim przypadku decyzji. Wskazał mu jedynie w kilku pismach, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznych lub ich w ogóle nie ma i nie było.
W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wyjaśnił, że udzielał skarżącemu odpowiedzi na jego wnioski, jednakże skarżący nie przyjmował do wiadomości, że sprawa dotycząca jego wniosku i zainicjowana przez niego w 2011 r., prowadzona pod L.dz. [...], została już prawomocnie zakończona.
Skarżący, we wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r., wniósł o udostępnienie mu do wglądu notatek, protokołów patrolu Policji oraz innych dokumentów, sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji, z wizyty w budynku [...] Uniwersytetu [...] w S. z dnia [...] grudnia 2009 r. Organ odpowiedział na powyższy wniosek pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący złożył ponowny wniosek o udostępnienie mu wglądu do wszystkich dokumentów, jakie w przedmiotowej sprawie sporządzone zostały przez funkcjonariuszy Policji. W odpowiedzi na pismo wyjaśniono stronie, że policjanci nie sporządzili notatek ani protokołów z przedmiotowej interwencji, a jej przebieg odnotowali jedynie w notatnikach służbowych.
Komendant Policji podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II SAB/Sz 10/12), jak i Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. (sygn. akt I OSK 1813/12), oddaliły skargi Z. F. na bezczynność w przedmiotowej sprawie. Sądy obu instancji wyraźnie wskazały, że notatki służbowe nie są aktami prowadzonej sprawy i mają charakter dokumentów wewnętrznych.
W związku z powyższym kilkakrotnie informowano stronę, że nie może zapoznać się z notatnikami służbowymi funkcjonariuszy z 2009 r., gdyż nie podlegają one udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast w aktach sprawy [...] nie ma notatek sporządzonych w roku 2012 przez funkcjonariuszy biorących udział w interwencji na trenie [...]
Odnośnie żądania o udostępnienie decyzji Komendanta Miejskiego Policji w S. o wszczęciu sprawy [...] organ wyjaśnił, że na wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r. została sporządzona jedynie dekretacja Komendanta Miejskiego Policji i poinformowano stronę, że nie stanowi ona informacji publicznej. Dekretacja ta ma jedynie charakter organizacyjny i porządkowy oraz nie przesądza o kierunku działania organu w danej sprawie.
Ponadto organ wniósł o odrzucenie skargi, zarejestrowanej pod sygn. akt
II SAB/Sz 102/19 z uwagi na prawomocne rozpoznanie tej samej sprawy wyrokami sadów administracyjnych o sygn. akt II SAB/Sz 10/12 i I OSK 1813/12.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. skarżący ustosunkował się do ww. odpowiedzi na skargę. Skarżący stwierdził, że wyjaśnienia organu są fałszywe i nie jest prawdą, że nie toczyło się żadne inne postępowanie oprócz L.dz. [...] W sprawie przed WSA w Szczecinie Komendant przedłożył odrębne akta o L.dz. RP [...], czyli organ posiada akta obu spraw, przy czym akta [...] nie są aktami sprawy administracyjnej. Powyższe potwierdza też pismo organu z dnia [...] października 2018 r. [...]
Zdaniem skarżącego, w ww. aktach, znajdują się notatki interweniujących w dniu [...] grudnia 2009 r. funkcjonariuszy, jak też notatka służbowa policjanta z dnia [...] marca 2012 r. wyjaśniająca interwencję z 2009 r. i sąd winien zobowiązać organ do nadesłania tych akt.
Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2019 r., sąd zobowiązał organ do nadesłania akt L.dz. [...] i [...] oraz pisma z dnia [...] października 2018 r. [...] W dniu [...] grudnia 2019 r. organ przesłał ww. dokumenty.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2020 r. sygn. akt II SAB/Sz 102/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Z. F..
Wyjaśniając przesłanki odrzucenia skargi, sąd wskazał, że zakres podmiotowy i przedmiotowy sprawy jest tożsamy ze sprawą zainicjowaną skargą Z. F. z dnia [...] lutego 2012 r., na bezczynność Komendanta Policji w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2011 r., w związku z interwencją funkcjonariuszy Policji w dniu [...] grudnia 2009 r., w budynku [...] Uniwersytetu [...] w S.. Sprawa ta została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Sz 10/12, oddalającym skargę. Skarga kasacyjna Z. F. od ww. wyroku została również oddalona, wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1813/12.
Sąd podkreślił, że Z. F. po raz kolejny zarzucił Komendantowi Policji bezczynność polegającą na nieudostępnieniu, na jego ustny i pisemny wniosek, informacji publicznej, w postaci kopii zapisu z notatnika policjantów sporządzonej w dniu [...] grudnia 2009 r., dotyczącej interwencji w pomieszczeniach [...] w S., znajdującej się w dokumentacji policji, prowadzonej pod L.dz. [...] Prawomocnym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Sz 10/12 sąd merytorycznie rozstrzygnął, że żądanie skarżącego o udostępnienie mu notatek służbowych funkcjonariuszy Policji (bowiem tylko takie zostały sporządzone w sprawie), nie mogło zostać załatwione w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej z tej przyczyny, że żądana informacja nie jest informacją o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie.
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną skarżącego stwierdził, że w tej sprawie sporządzone notatki służbowe nie były aktami prowadzonej sprawy i zgodził się z Sądem I instancji, że mają one charakter dokumentów wewnętrznych. W związku z tym nie zawierają informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ww. ustawy.
W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że złożona przez Z. F. kolejna skarga na bezczynność organu nie mogła zostać rozpoznana merytorycznie i należało ją, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., odrzucić.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. F. podniósł, że jego poprzednie wnioski, które następnie były przedmiotem sprawy II SAB/Sz 10/12 dotyczyły jedynie jednej z trzech żądanych obecnie informacji, tj. notatek policjantów z dnia [...] grudnia 2009 r. Żądanie udostępnienia pozostałych dokumentów nie było dotychczas przedmiotem żadnych spraw sądowych.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2020 r. sygn. akt I OZ 331/20 Naczelny Sąd Administracyjny uznał ww. zażalenie za zasadne i uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2020 r.
Sąd II instancji wskazał, że w wyroku z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt
II SAB/Sz 10/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oceniał bezczynność organu polegającą na nierozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r., w którym zwrócił się o udostępnienie mu wszystkich wytworzonych przez organy Policji dokumentów (m.in. protokołów, notatek służbowych) związanych z przeprowadzoną w dniu [...] grudnia 2009 r. interwencją funkcjonariuszy Policji. W orzeczeniu tym Sąd rozstrzygnął, że żądanie skarżącego o udostępnienie mu notatek służbowych funkcjonariuszy Policji (bowiem tylko takie zostały sporządzone w sprawie) nie mogło zostać załatwione w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej z tej przyczyny, że żądana informacja nie jest informacją o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną od opisanego powyżej orzeczenia, w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt
I OSK 1813/12 również stwierdził, że w tej sprawie sporządzone notatki służbowe nie były aktami prowadzonej sprawy i zgodził się z Sądem I instancji, że mają one charakter dokumentów wewnętrznych.
Sąd II instancji podkreślił, że w obu wskazanych orzeczeniach, kontrola sądu administracyjnego obejmowała ocenę bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej wyłącznie w zakresie dokumentów (notatek służbowych) wytworzonych do dnia złożenia wniosku, tj. [...] grudnia 2011 r. i taki jest też zakres przedmiotowy powagi rzeczy osądzonej tych orzeczeń. Tymczasem, w niniejszej sprawie skarżący, oprócz notatek służbowych sporządzonych [...] grudnia 2009 r., domagał się również "decyzji Komendanta Policji o wszczęciu sprawy [...] oraz notatek sporządzonych w 2012 r. przez policjantów, którzy przeprowadzili przedmiotową interwencję w [...] w dniu [...] grudnia 2009 r.".
W ocenie NSA, ww. dokumenty nie zostały dotąd poddane ocenie sądów administracyjnych przez pryzmat przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym nie można przyjąć, że również w tym zakresie w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja opisana w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że w myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 – j.t. ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Sądowa kontrola bezczynności przeprowadzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej: "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. A zatem określenie na czym polega bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, wymaga odniesienia się do przepisów właśnie tej ustawy.
Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (które nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie). Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Załatwienie wniosku może nastąpić także poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1).
Z kolei, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.
Zakres podmiotowy ustawy został uregulowany w art. 4 u.d.i.p. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy samorządów gospodarczych i zawodowych.
Jeżeli natomiast idzie o zakres przedmiotowy, to zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Powyższy przepis koresponduje wprost z art. 61 Konstytucji RP, która przyznaje obywatelowi prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Przykładowy, otwarty katalog typowych informacji publicznych zawiera art. 6 u.d.i.p.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu, w rozumieniu u.d.i.p., decyduje kryterium rzeczowe, czyli treść i charakter informacji.
W badanej sprawie istotne jest również to, że była ona już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny, co powoduje, że zastosowanie znajduje art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Sąd orzekający jest również na mocy art. 190 p.p.s.a. związany wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi w postanowieniu z dnia 29 maja 2020 r., sygn. akt I OZ 331/20. W postanowieniu tym wskazano na konieczność ponownego dokonania oceny wniosku skarżącego w takim zakresie, w jakim nie był on przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 10/12. W postępowaniu tym skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej - wszystkich wytworzonych przez organy Policji dokumentów (m.in. protokołów, notatek służbowych) związanych z przeprowadzoną w dniu [...] grudnia 2009 r., ok. godziny 12:45, interwencją funkcjonariuszy Policji w budynku Wydziału K. [...] Uniwersytetu [...] w S., przy ul. [...].
Wniosek w tej sprawie został złożony w dniu [...] grudnia 2011 r. i został rozpoznany w ten sposób, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi, z której wynika, że przebieg interwencji został udokumentowany jedynie w notatnikach służbowych policjantów, które nie stanowią informacji publicznej, a w sprawie nie prowadzono żadnego dodatkowego postępowania.
W badanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej - notatki policjantów z dnia [...] grudnia 2009 r., decyzji Komendanta Miejskiego Policji w S. o wszczęciu sprawy [...] - [...], notatki sporządzonej w 2012 r. przez policjantów, którzy przeprowadzili przedmiotową interwencję w [...] w dniu [...] grudnia 2009 r., zatem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że powaga rzeczy osądzonej może się odnosić do wniosku skarżącego tylko w takim zakresie, w jakim obejmował on żądanie udostępnienia dokumentów wytworzonych do dnia złożenia poprzedniego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, czyli do [...] grudnia 2011 r.
Skoro zatem skarżący obecnie domagał się udostępnienia notatki dotyczącej interwencji Policji budynku [...] Uniwersytetu [...] w S., przy ul. [...], w dniu [...] grudnia 2009 r., a w sprawie zainicjowanej poprzednim wnioskiem o udostępnienie informacji, w którym żądał udostępnienia wszelkich wytworzonych w związku z tą interwencją dokumentów, otrzymał informację, że interwencja została utrwalona wyłącznie w notatnikach służbowych policjantów i żadne inne dokumenty nie zostały sporządzone, to należy uznać, że zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa w tym zakresie. W pojęciu "wszelkie dokumenty" zawiera się bowiem żądanie udostępnienia konkretnego oznaczonego datą dokumentu, w tym przypadku notatki służbowej z dnia [...] grudnia 2009 r. Organ nie mógł udostępnić skarżącemu dokumentów, których nie posiadał i w dalszym ciągu nie może ich udostępnić, skoro nie zostały one wówczas wytworzone, o czym skarżący w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2011 r. został poinformowany, a sprawa ta była przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w wyroku z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Sz 10/12. Ziściły się zatem przesłanki do odrzucenia skargi w tej części na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Wniosek skarżącego obejmował także dokumenty, które miałyby zostać wytworzone po dniu [...] grudnia 2011 r., to jest decyzję Komendanta Policji o wszczęciu sprawy [...] [...], notatki (czy notatek, bowiem skarżący w swoich pismach używa bądź liczby pojedynczej, bądź liczby mnogiej), sporządzonej(ych) w 2012 r. przez policjantów, którzy przeprowadzili interwencję w budynku [...] w dniu [...] grudnia 2009 r., które się w tych aktach znajdują.
W odpowiedzi na kolejne wnioski skarżącego organ udzielił odpowiedzi w pismach z dnia [...] sierpnia 2019 r., [...] sierpnia 2019 r. i [...] września 2020 r.
W ocenie sądu, są to odpowiedzi wyczerpujące i zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Skarżący domagał się udostępnienia decyzji Komendanta Policji o wszczęciu postępowania I. - [...], tymczasem – jak wynika z przedłożonych sądowi akt o tej sygnaturze, nie został wytworzony odrębny dokument stanowiący taką decyzję. Jak wyjaśnił skarżącemu organ "decyzja" ta przyjęła postać dekretacji Komendanta na wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Należy przyznać organowi rację, że adnotacja taka nie stanowi informacji publicznej. Jest to korespondencja wewnętrzna, która świadczy o nadaniu biegu sprawie zainicjowanej wnioskiem. Nie rozstrzyga ani o kierunkach działania organu, ani o ostatecznych rozstrzygnięciach i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Dalej wyjaśnienia wymaga, że akta oznaczone sygnaturą [...] zostały założone w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r., o udostępnienie informacji publicznej. Nie są to akta sprawy prowadzonej w związku z interwencją Policji w budynku [...] w dniu [...] grudnia 2009 r., jak zdaje się uważać skarżący. Dokumenty zgromadzone w tych aktach dotyczą kwestii związanych z rozpoznaniem wniosku skarżącego i wyłącznie tego dotyczą sporządzone na potrzeby tego postępowania notatki. Są to zatem dokumenty, które mają charakter pomocniczy, a ich wytworzenie wiązało się z koniecznością poczynienia ustaleń co do żądanych informacji, co wydaje się być oczywiste zważywszy na fakt, iż wniosek o ich udostępnienie dotyczył interwencji sprzed dwóch lat.
Ma rację organ wywodząc, że notatki te nie stanowią informacji publicznej.
Są to bowiem wewnętrzne dokumenty, które miały wspomóc organ w ocenie wniosku skarżącego i sformułowaniu odpowiedzi na ten wniosek, nie przesądzając o treści udzielonej odpowiedzi, to bowiem było wyłączną kompetencją Komendanta Policji.
Sąd nie podzielił argumentacji skarżącego, iż samo umieszczenie notatek w aktach sprawy prowadzonej pod sygnaturą [...] przesądza o ich kwalifikacji jako informacji publicznej. Zauważyć bowiem należy, że postępowanie o udzielenie informacji publicznej jest poddane reżimowi przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie do czynności organu w bardzo ograniczonym zakresie – tylko do decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Ustawa kompleksowo reguluje sposób postępowania w sprawach o udostępnienie informacji publicznej i co do zasady postępowanie ograniczone zostało wyłącznie do złożenia wniosku i udzielenia odpowiedzi w odpowiedniej formie. Jest to związane przede wszystkim z założeniem szybkiego dostępu do informacji publicznych o charakterze jawnym, które nie zostały udostępnione w ogólnodostępnych publikatorach.
Tylko w wyjątkowych sytuacjach organ może domagać się sprecyzowania wniosku bądź wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonej. Zasadą jest szybkość postępowania. W konsekwencji w znakomitej większości przypadków rozpoznanie wniosku nie wymaga założenia akt w takim rozumieniu, jak ma to miejsce w przypadku klasycznego postępowania administracyjnego.
W sytuacjach, gdy rozpoznanie wniosku wymaga poczynienia pewnych ustaleń, w szczególności, gdy wniosek dotyczy (jak w badanej sprawie), informacji wytworzonych znaczenie wcześniej, bądź informacji archiwalnych mogą one przybrać postać notatek i zostać włączone do dokumentacji dotyczącej wniosku. Nie oznacza to jednak, że zyskują one tym samym walor informacji publicznej.
Podobnie wyjaśnić należy, że dokumenty zgromadzone w teczce oznaczonej [...] stanowią akta założone w związku ze złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Policji i zawierają dokumenty, bądź ich kopie, związane z toczącym się postępowaniem sądowym. Nie są to akta sprawy prowadzonej w związku z interwencją Policji, o której mowa we wniosku i nie ma w nich żądanych we wniosku skarżącego dokumentów.
Z przedłożonych na żądanie sądu akt nie wynika, aby żądane dokumenty stanowiły informację publiczną, co znalazło odzwierciedlenie w udzielonych skarżącemu przez organ odpowiedziach. Stanowiska tego nie zmienia załączona do pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2012 r. kopia notatki służbowej z dnia [...] marca 2012 r. Jak już bowiem wyżej wyjaśniono notatki służbowe nie stanowią informacji publicznej.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga co należy rozumieć pod pojęciem bezczynności. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który to pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy w formie i terminach określonych w u.d.i.p. Skoro więc organ rozpoznał wniosek skarżącego, udzielając w kolejnych pismach odpowiedzi, która znajduje oparcie w przepisach prawa, to brak jest podstaw do uznania, że dopuścił się bezczynności.
Z tych względów, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł w punkcie II.
o oddaleniu skargi w pozostałym zakresie.