Uzasadnienie
A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu wniosku podał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, cierpi na wiele schorzeń i jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, utrzymuje się wyłącznie z zasiłków, które nie wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Takim szczególnym przepisem jest art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęte są postępowania, których przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Należy więc przyjąć, że sprawa dotyczy spraw wskazanych w art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.
Nadto wnioskodawca złożył wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Jak wynika ze złożonego oświadczenia A. T. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jego dochód stanowią wyłącznie różnego rodzaju zasiłki.
Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).
Ze złożonego oświadczenia wnioskodawcy wynika, że nie jest on w stanie ustanowić adwokata z własnych środków finansowych, ponieważ utrzymuje się wyłącznie z zasiłków z pomocy społecznej.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.