Uzasadnienie
Stowarzyszenie A wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Sz 60/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S.:
- I. Stwierdził, że Wójt Gminy K. dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w punkcie 6 wniosku Stowarzyszenia A, z dnia [...] r., w zakresie dotyczącym udostępnienia opisu stanowiska oraz zakresu obowiązków R. J. D. i zakresu obowiązków K. W. – K..
- II. Umorzył postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w pkt 2 ww. wniosku, w zakresie organizacji zabawy mikołajkowej, która odbyła się w dniu 9 grudnia 2016 r. oraz w pkt 6 wniosku, w przedmiocie zatrudnienia na stanowisku urzędniczym J. R. D.
- III. Zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia A z dnia [...] r., w zakresie dotyczącym udostępnienia opisu stanowiska, na którym została zatrudniona J. R. D. oraz zakresów obowiązków J. R. D. i K. W. –K.
- IV. Stwierdził, że bezczynność Wójta Gminy K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
- V. Oddalił skargę w pozostałym zakresie.
- VI. Zasądził od Wójta Gminy K., na rzecz Stowarzyszenia A kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – j.t. ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć, na przykład, oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności.
Sprostowanie wyroku może nastąpić w każdym czasie i to zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga zaś w składzie jednoosobowym, wydając postanowienie, na które służy zażalenie (vide: B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX).
Sąd, rozstrzygając sprawę zainicjowaną skargą Stowarzyszenia A, wydał w dniu 17 sierpnia 2017 r. wyrok. W sentencji tego orzeczenia sąd popełnił omyłki, bowiem błędnie wskazał imię i nazwisko osoby, której dotyczył wniosek o udzielenie informacji publicznej wskazując jej dane osobowe jak "[...]", podczas, gdy prawidłowo określone dane powinny brzmieć "[...]". Jednocześnie w pkt III sentencji, na skutek oczywistej omyłki pominięty został zapis dotyczący terminu, w jakim zobowiązanie do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej ma zostać przez organ wykonane. W pkt VI, dotyczącym kosztów wskazano, na skutek oczywistej omyłki, niepełną nazwę Stowarzyszenia, na rzecz którego Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania.
Opisane wyżej omyłki ma charakter oczywistej, na co wskazuje fakt, iż stosownie do art. 149 § pkt 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność koniecznym jest określenie terminu w jakim zobowiązanie do podjęcia określonej w wyroku czynności na zostać wykonane. W zakresie pozostałych sprostowań, lektura załączonych do skargi dokumentów wskazuje, że prawidłowo określone dane osoby, której dotyczył w części wniosek o udostępnienie informacji publicznej brzmieć powinno "[...]", a nie "[...]". W ostatnim punkcie sentencji wyroku nie uwzględniono pełnej nazwy Stowarzyszenia, na rzecz którego zasądzone zostały koszty postępowania. Nazwa skarżącego Stowarzyszenia wynika natomiast z akt postępowania, w szczególności załączonego odpisu wpisu do rejestru KRS. Omyłki należało zatem sprostować poprzez umieszczenie odpowiednich zapisów w sentencji wyroku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.