Uzasadnienie
H. C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 4 marca 2015r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Starosty w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia w drodze decyzji odszkodowania na rzecz skarżącej za przejęcie działki gruntu na własność Miasta i Gminy.
W dniu 6 marca 2015r. pełnomocnik strony skarżącej uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie [...] złotych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 9 czerwca 2015r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Wojewody zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz do wykazania daty nadania zażalenia w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu, oraz nadesłanie kopii zażalenia wraz z dowodem nadania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 czerwca 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 72), jednakże w zakreślonym terminie ani do dnia dzisiejszego H. C. zobowiązania Sądu nie wykonała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) do organu wyższego stopnia.
W sprawach dotyczących ustalania odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości w myśl art. 129 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014r. poz.518) organem pierwszej instancji jest starosta, natomiast organem wyższego stopnia w sprawach określonych w tej ustawie jest wojewoda (art.9 a).
Pomimo stosownego wezwania Sądu, H. C. nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi, wystosowała do wojewody zażalenie na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za przejęte działki gruntu.
Również z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca złożyła zażalenie, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. W szczególności nie można uznać, aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 8 stycznia 2015r. stanowiło zażalenie na bezczynność organu, gdyż pismo to skierowane zostało bezpośrednio do Starosty, a nie do organu wyższego stopnia nad tym organem, którym w niniejszej sprawie jest Wojewoda.
W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu skarżącej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.