Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] J.C. wniósł skargę na bezczynność "Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]" polegającą na tym, że "w sprawie [...] pozostawił bez odpowiedzi i wyznaczenia zażalenie skarżącego z [...] na bezczynność Burmistrza".
Wezwaniem z dnia [...] Sąd zobowiązał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez określenie przedmiotu postępowania administracyjnego w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest bezczynne oraz nadesłania odpisu zażalenia z dnia [...] – pod rygorem odrzucenia skargi.
Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu [...].
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo zatytułowane "Wniosek" do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], jednakże braków formalnych skargi nie uzupełnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...]zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymagania skargi wskazane w tym przepisie muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. Ze skargi musi co najmniej wynikać o jaki akt lub czynność chodzi, w jakim zakresie skarżący oczekuje od sądu ochrony lub jakie dobro zostało naruszone. Jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca – art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie J.C. pomimo wezwania z dnia [...] nie wskazał przedmiotu postępowania w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest bezczynne, nie przesłał też odpisu zażalenia z dnia [...]. Powyższe braki uniemożliwiły nadanie skardze dalszego biegu.
Z uwagi na powyższe, skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. należało odrzucić.