Uzasadnienie
M.P. pismem z dnia [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] powołując jako podstawę prawną art. 3 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającą w ocenie skarżącego na niewykonaniu uchwały Rady Gminy [...] z dnia 18 lutego 2011 r. Nr V/21/11 dotyczącej wyrażenia zgody na przedłużenie umowy najmu lokalu położonego przy ul. [...]. W § 1 powołanej uchwały wskazano, że wyraża się zgodę na zawarcie z M.P. kolejnej umowy najmu lokalu, o którym mowa wyżej, na czas określony od dnia [...]., pozostałe zaś warunki najmu pozostają bez zmian. Skarżący podniósł ponadto, że w § 2 uchwały powierzono jej wykonanie Wójtowi Gminy [...], który wbrew zapisom uchwały wezwał go, pismem z dnia [...] r., do wydania lokalu.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie, zaznaczając przy tym na marginesie, że złożona przez skarżącego skarga wydaje się wykraczać poza zakres kontroli przewidziany w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co winno skutkować jej odrzuceniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Na wstępie należy podkreślić, odnosząc się do podstawy prawnej wskazanej w skardze, że w świetle powyższej regulacji możliwość zaskarżenia bezczynności organów w trybie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprowadza się jedynie do przypadków określonych w pkt 1- 4a przytoczonego przepisu, nie można zatem skutecznie skarżyć bezczynności organu powołując się na art. 3 § 2 pkt 5.
Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej decyzji bądź odpowiedniej czynności (por. wyrok NSA z dnia 4 marca 2003 r., sygn. akt I SAB/Łd 23/02).
Skarżący zarzut bezczynności wywodzi z faktu niezawarcia z nim przez Wójta Gminy [...] umowy najmu lokalu, którego dotyczyła uchwała podjęta przez Radę Gminy [...] w ramach prowadzonej gospodarki nieruchomościami komunalnymi.
W tym miejscu należy stwierdzić, że żaden przepis prawa nie wskazuje na obowiązek podjęcia przez wójta gminy jakiegokolwiek aktu lub czynności o charakterze administracyjnym, w sprawie zawarcia umowy najmu. Niniejsza sprawa zatem ma charakter cywilnoprawny, powyższe zaś przesądza o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.