Uzasadnienie
W dniu 14 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie nierozpoznania wniosku skarżącego z dnia 26 czerwca 2008 r., zatytułowanego: "wniosek o udzielenie informacji publicznej", w którym skarżący żądał szczegółowego wykazania czynności podjętych w celu wykonania złożonego uprzednio wniosku z dnia 9 sierpnia 2002 r.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że treść wyżej wymienionego pisma złożonego przez P. J. w dniu 26 czerwca 2008 r. w Prokuraturze Okręgowej nie pozwoliła na zidentyfikowanie sprawy, stąd poinformowano wnioskodawcę o pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie P. J. zarzucił organowi bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 26 czerwca 2008 r. zatytułowanego: "wniosek o udzielenie informacji publicznej", dotyczącego szczegółowego wykazania czynności podjętych w celu wykonania złożonego uprzednio wniosku z dnia 9 sierpnia 2002 r.
Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z dnia 26 czerwca 2008 r. - skierowany do organu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) - nie dotyczy jednak informacji publicznej, lecz jedynie stanowi pytanie o stan sprawy zainicjowanej wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2002 r.
Przepisy wyżej wymienionej ustawy nie przewidują trybu kontrolnego w zakresie prowadzonych spraw. Tryb taki przewidują natomiast przepisy Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. Z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze ewentualna odpowiedź organu na temat stanu sprawy nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, również sądowoadministracyjnego, i w konsekwencji nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Stąd też skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 czerwca 2008 r. jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W świetle art. 3 § 2 wyżej wymienionej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę P. J. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.