Uzasadnienie
Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. w przedmiocie odmowy udostępnienia mu akt operacyjnych sporządzonych do:
- - sprawy karnej Sądu Rejonowego w S. sygn. akt [...] i postępowania przygotowawczego [...] Prokuratury Rejonowej S.;
- - sprawy karnej Prokuratury Rejonowej S. w sprawie o sygn. akt [...];
- - sprawy karnej Prokuratury Rejonowej w G. w sprawie o sygn. akt [...];
- - sprawy karnej Prokuratury Rejonowej S. o sygn. akt [...], zakończonej prawomocnie przez Sąd Rejonowy w S. o sygn. akt [...];
- - sprawy karnej Prokuratury Rejonowej S. o sygn. akt [...] zakończonej prawomocnie przez Sąd Rejonowy w S.;
- - sprawy karnej Prokuratury Rejonowej S. o sygn. akt [...].
Jednocześnie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia przedmiotowych akt, zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych oraz przeprowadzenie dowodu z podanych akt spraw.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi względnie oddalenie.
Zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. zobowiązano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłania jego kopii wraz z dowodem nadania (złożenia) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący oświadczył, że pismo, które otrzymał od organu nie zawierało żadnego pouczenia i nie stanowiło decyzji w rozumieniu przepisów K.p.a., ale z powodu nadzoru sądów administracyjnych w takich przypadkach organy nadrzędne nad KWP nie są właściwe do składania ponagleń, czy też innych form przewidzianych prawem. Wewnętrzne zarządzenia wiążące funkcjonariuszy nie mają mocy wiążącej dla uczestnika bądź podmiotu objętego czynnościami operacyjnymi.
W ocenie skarżącego, tok postępowania został wyczerpany i brak jest przepisów prawa, które nakładałyby obowiązek składania przez niego jakiegokolwiek ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skarg na bezczynność organu do dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następowało poprzez wniesienie przez stronę zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Od dnia 1 czerwca 2017 r. skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w terminie w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Z uwagi na to, że skarga została sporządzona w dniu [...] r. wezwano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a., tj. czy wniósł ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.
W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczył, że nie składał żadnego ponaglenia, ponieważ brak jest przepisów prawa, które by go do tego zobowiązywały. Również z akt sprawy wynika, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 K.p.a., przy czym wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie miał obowiązku informowania go o powyższym trybie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.