Uzasadnienie
Z.K.reprezentowany przez adwokata D.S. pismem z dnia [...] wniósł skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w na bezczynność Burmistrza C. w przedmiocie zapłaty wynagrodzenia za dozorowanie pojazdów.
Zarządzeniem Sądu z dnia [...] adwokat D.S. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie [...] dni od dnia doręczenia wezwania przez: podanie czy przed wniesieniem skargi do sądu składał w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, nadesłanie odpisu zażalenia, złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] W dniu [...] wpłynęło do Sądu pismo, w którym adwokat D.S. oświadczył, że działając jako pełnomocnik skarżącego cofa w całości skargę na bezczynność Burmistrza C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli m.in. skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
Wobec cofnięcia skargi przez Z.K. reprezentowanego przez adwokata D.S. (pełnomocnictwo w aktach administracyjnych sprawy) i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.