Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. P. C. i A. C. – Z. wnieśli skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, o co wystąpili wnioskiem z dnia [...] r.
W skardze zawarto również wniosek o ukaranie organu tj. Wójta Gminy grzywną – na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.
Do skargi dołączono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. wydane w wyniku rozpatrzenia zażalenia A. C.– Z. i P. C. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego w [...]przy ulicy [...] na działce nr [...]. W odpowiedzi na skargę datowanej [...] Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie, przedstawiając okoliczności związane z przebiegiem postępowania, związane m.in. z podjęciem przez Radę Gminy w dniu 29 sierpnia 2008 r. uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zawieszeniem postępowania, w sprawie wydania warunków zabudowy.
Jednocześnie Wójt Gminy wskazał, że przedmiotowa skarga do WSA na jego bezczynność została wniesiona po wydaniu decyzji z dnia [...] r. znak [...] załatwiający wniosek skarżących z dnia [...] r. Wraz z odpowiedzią na skargę nadesłano akta postępowania zawierające w/w decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy.
Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2012 r. przewodniczący na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm) – dalej: p.p.s.a rozdzielił skargi zawarte w piśmie skarżących z dnia [...] r. w wyniku czego niniejsza sprawa tj. II SAB/Sz 3/12 została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy, zaś skarga na przewlekłość postępowania Wójta Gminy w tym przedmiocie została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Sz 8/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Możliwość skarżenia przewlekłości postępowania została wprowadzona z dniem 11 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 8 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18).
Jest to odrębna od bezczynności organu instytucja procesowa, wobec czego, rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność i przewlekłość sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać spełnienie przesłanek do skutecznego wniesienia skargi zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku i orzec odpowiednio do dokonanych w danym przypadku ustaleń.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r.) wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. tj. zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w tym wypadku do SKO.
Zażalenie wniesiono przez skarżącą do SKO w dniu [...] r. jak wynika z jego treści, dotyczyło jedynie bezczynności organu, która to kwestia podlega rozstrzygnięciu w sprawie II SAB/Sz 3/12. Wynika to zarówno z treści skargi skarżących i treści zażalenia zawartego w aktach administracyjnych oraz treści postanowienia SKO z dnia [....] – (w aktach sprawy II SA/Sz 3/12 W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarżący nie spełnili określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. wymogu formalnego warunkującego dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania Wójta Gminy w przedmiocie wydania warunków zabudowy, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.