Uzasadnienie
W dniu [...] J.W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na przewlekłość postępowania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. w przedmiocie rozpoznania jej odwołania od decyzji Starosty M. z dnia [...].
Zarządzeniem z dnia [...] sąd zobowiązał skarżącą do przedłożenia, w terminie 7 dni, dowodów potwierdzających wniesienie - przed złożeniem skargi - do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zażalenia na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S., pod rygorem uznania, że zażalenia takiego nie złożono i odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Wezwanie zostało doręczone J.W. w dniu 12 lutego 2016 r. Pismem z dnia 17 lutego 2016 r. skarżąca poinformowała sąd, że przed złożeniem skargi do sądu nie składała wymaganego zażalenia, gdyż organ nie pouczył jej o takiej możliwości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W przypadku skargi na przewlekłość organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.". Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. wymagane było uprzednie wniesienie zażalenia do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, jako organu wyższego stopnia (art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne), zaś skarżąca nie wykazała, że wyczerpała opisany tryb z art. 37 § 1 K.p.a., co wynika jednoznacznie z jej pisma z dnia 17 lutego 2016 r.
W takiej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.