Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, M. T. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z uwagi na fakt, że przedmiotowe żądanie zostało złożone w zwykłej formie pisemnej, wezwaniem z dnia 4 stycznia 2017 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni, od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie do którego załączono odpowiedni formularz, doręczono stronie w dniu 30 stycznia 2017 r.
W terminie otwartym do wykonania wezwania skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Mając powyższe na względzie starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 17 lutego 2017 r. pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania.
Od powyższego zarządzenia M. T. wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 P.p.s.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a).
Sąd w całości podziela stanowisko zawarte w zaskarżonym zarządzeniu starszego referendarza sądowego z dnia 17 lutego 2017 r. W związku z niezłożeniem w zakreślonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF zasadnie pozostawiono go bez rozpoznania.
W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.