Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. G. W., w imieniu której skargę złożył M. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Burmistrza Miasta, dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie należącym do skarżącej i nakazania właścicielom gruntów sąsiednich przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom.
Burmistrz Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ponieważ skarżąca przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania nie wniosła ponaglenia do właściwego organu.
Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2020 r. Sąd wezwał M. K. do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że ponaglenie nie zostało złożone.
Jednocześnie Sąd poinformował M. K., który podpisał skargę w imieniu G. W., o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej "p.p.s.a." i zobowiązał do wykazania, że należy on do kręgu osób mogących być pełnomocnikami skarżącej przed sądem administracyjnym, pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika.
W odpowiedzi na zarządzenie Sądu G. W. poinformowała, że w pełni popiera skargę z dnia [...] lipca 2020 r. podpisaną przez M. K. i wnosi o jej rozpoznanie. Na dowód tego, że przed wniesieniem skargi złożyła ponaglenie do organu wyższego stopnia przedłożyła kopię pisma z dnia [...] lipca 2020 r. (złożoną w Urzędzie Miasta i Gminy [...] w dniu [...] sierpnia 2020 r.), stanowiącego odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] lipca 2020 r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie której dotyczy skarga na przewlekłość postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256) – dalej "kpa" stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37§ 2 kpa).
Ponaglenie wnosi się:
- 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37§ 3 kpa).
Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Organ przekazuje ponaglenie wraz z niezbędnymi odpisami akt sprawy. Odpisy mogą zostać sporządzone w formie dokumentu elektronicznego. Przekazując ponaglenie, organ jest obowiązany ustosunkować się do niego (art. 37 § 4 kpa).
Organ, o którym mowa w § 3, rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania (art. 37 § 5 kpa).
Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym:
- 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości:
- a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone,
- b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości (art. 37 § 6 kpa).
Wniesienie ponaglenia stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od stanowiska zajętego przez właściwy organ, do którego skierowano ponaglenie (por. wyrok WSA z siedzibą w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SAB/Go 20/20, Legalis nr 2354319). Nie ma przy tym znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy złożeniem ponaglenia a wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, gdyż w odniesieniu do tych skarg takiego wymogu nie przewidują przepisy normujące postępowanie sądowoadministracyjne. Niemniej, ponaglenie musi poprzedzać wniesienie skargi i w swej treści zawierać zarzut bezczynności lub prowadzenia postępowania przewlekle.
Skarżąca, w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu, nie wykazała, by przed wniesieniem skargi z dnia [...] lipca 2020 r. (złożonej w Urzędzie Miasta i Gminy B. w dniu [...] lipca 2020 r.) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta wyczerpała środek zaskarżenia w postaci ponaglenia do organu wyższego stopnia. Przedłożona przez nią kopia pisma z dnia [...] lipca 2020 r. (złożonego w siedzibie organu I instancji [...] sierpnia 2020 r.) nie mogła być uznana za ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania, choćby z tego względu, że pismo to zostało sporządzone, a także złożone w siedzibie organu prowadzącego postępowanie administracyjne, już po wniesieniu do Sądu skargi na przewlekłość postępowania. Pismo to zostało sporządzone po wydaniu przez Burmistrza Miasta (w dniu [...] lipca 2020 r.) decyzji umarzającej postępowanie w sprawie, a z treści pisma wynika, że stanowi odwołanie od tej decyzji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5a.
Ponieważ przed wniesieniem skargi skarżąca nie złożyła ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, skarga okazała się niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.