Uzasadnienie
T. M. i F. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza N. polegającą na nie rozpoznaniu w terminie ich skargi złożonej w trybie art. 233 K.p.a.
Postanowieniem z dnia 30 października 2018 r. (doręczonym w dniu 22 listopada 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym w tej sprawie, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Skarżący nie złożyli zażalenia na to postanowienie.
W dniu 31 grudnia 2018 r. T. M. i F. M. ponownie złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie był już rozpoznawany wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W tej sytuacji ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia z dnia 30 października 2018 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Poprzedni wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy został oddalony z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Okoliczności sprawy brane pod uwagę przy rozpoznawaniu poprzedniego wniosku nie uległy zmianie, skarga w dalszym jest oczywiście bezzasadna, ponieważ została wniesiona w sprawie w której skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Z tych względów na podstawie art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.